 Chindys 2009-09-04 . chapter 1:C muy lindo, me da tanta pena... |
 Metanfetamina 2009-08-23 . chapter 1Me ha gustado mucho. He leído bastantes viñetas sobre el después de la muerte de George, unas que hacían reir, otras llorar y otras mirar al pasado.
En un principio se me antojó raro George, como si él no fuera a pensar así. Pero me como mis palabras, nadie sabe cómo es él tras la muerte de su hermano, cómo lo lleva, lo que piensa. Me parece que has aportado una visión estupenda del asunto al fandom, y te felicito.
Por cierto, está muy bien escrito y el título y el juego que haces con él me encanta. |
 Siriela 2009-08-23 . chapter 1Wow, me has dejado sin palabras. No sé si siento un terrible dolor (aunque creo que la muerte de Fred nos dolió a todoso) mezclado con indiferencia, con cansancio como dice George, porque me imagino que después de llorarle tanto se cansó.
Es profundo y real y muy triste, porque me hace imaginar a George en un limbo sin horizonte, sin saber a dónde ir o más bien sin querer moverse para caminar. Me consuela que tenga a Ginny ahí aunque ella se sienta igual que él.
No sé cómo explicarlo, realmente. Es como un nudo en la garganta pero no malo, no lo siento feo y además lo escribiste muy bien. Es raro... indescriptible y nuevo.
Me gustó mucho todo lo que cuentas de ello y sobretodo que sea un George POV. Muy bien hecho, muchas felicidades!
Va a mis favoritos! |
 rose malfoy 2009-08-23 . chapter 1 x los calsones de merlim!
es el segumdo fics de george despues de la muerte de fred qe leo oi.
lloro tamto...
sera xqe amaba a fred?? TT_TT
merlin... es hermosoo... nose qe decirtee
mi mama me ve asi de llorona cada vez qe entra en mi cuarto i se preocupa, yo le digo qe lo unico qe estoi asiendo es leer fics exelentes de george, ella me dijo qe no lea mas qe me iba a desidratar de tamtoo llorar...
un beso enormee!
rosee malfoy!*_
)
pdt: te dije qe llore en los dos fics... pero ninguno va a igualar lo qe llore cuando lei su muertee... =S |
 Ginebra216 2009-03-31 . chapter 1bonito, bonito bonito!!
jaja q curioso, mis rvws son cada vez mas escualidos, espero que eso no te moleste... es que ya me punza la cabeza de tanto llorar TwT
ojala estes bn, cdt!!
Un beso! |
 wirhaven 2009-03-07 . chapter 1Jo, me parece súper triste. Odié con toda mi alma lo que hizo JKR en DH con Fred y George, eran dos de los personajes que nunca me esperé que les sucediera nada malo (hasta Harry me daba igual, pero ellos...)
En fin, te ha quedado un fic precioso y muy emotivo. Me gusta mucho que se lo esté contando a Ginny, y el final me ha hecho llorar un poquito (xD) y todo.
Nos vemos~ |
 Yimy Kes 2009-02-07 . chapter 1Sí, dan ganas de llorar, y ya no solo por los significados insignificantes, sino también por el fic.
Lo has representado demasiado bien. No se le dio la suficiente importancia a George. A como quedó tras la muerte de Fred. Gracias al cielo (y a las escritoras) existen los fics.
Es delirante. Delirante y con sentido, como solo los gemelos pueden lograr. Y el final de genial. De verdad.
Saludos. |
 .orugosa. 2008-09-08 . chapter 1Despues de haber leido el DH por segunda vez, decidi (por segunda vez) que JKR no le dio suficiente importancia a la muerte de uno de mis personajes favoritos... o talbes a ninguno de ellos (cosa obia porque si no el libro no acabaria nunca; en una guerra hay demaciados puntos de vista, por eso no deja de haber peliculas y libros de la segunda guerra mundial...) Pero gracias a todo lo que es bueno existen los fanfics!. Y devo agradecerte por este. de todos los que ley ese dia este es el que mas me llamo la atencion, talbez por la manera en que esta escrito... Mas, esa frace, se quedara grabada en mi cerebro por saiempre, tan baliosa como el parrafo de DON QUIJOTE "la razon de la sinrazon"... Que hermoso titulo pusiste!. me he afiliado con mi nueva cuenta a esta pagina, principalmente para dejarte este mensaje. Ademas, me inspiraste a escribir denuevo, talbes no de HP, pero si a acabar porfin (o talbes acabar el inicio) un fanfic de ESCAFLOWNE que llevo años posponiendo!. Grasis por este pedaso de historia, me gusto mucho! sigue asi n__n |
 Isilindill 2008-06-14 . chapter 1Es demasiado bonito. Es demasiado real y es demasiado terrible. Es demasiado leer algo así y tener que contener las lágrimas.
Lo más curioso es que tuve la sensación durante todo el fic - y sobretodo al final - que George estaba agonizando y en su agonía, delira por Fred y por esa mitad de sí mismo que se fue con la última sonrisa de su gemelo.
Gracias por recordar a quienes J.K no tuvo la decencia de rendir un verdadero homenaje.
Un beso,
Isi! |
 saralpp 2008-06-10 . chapter 1Sin comentarios más que expresaste muy bien la angustia de George y el final esta perfecto... Ginny tambien lo necesita. |
 CiNtUrO-cHaN 2008-06-08 . chapter 1Uoh! =D Nena, dichosos los ojos que te ven! Casi no m'ho he cregut quan he vist ara l'actualització. Què tal? Com va la vida? D'exàmens? ^^ Uah, he trobat un munt a faltar els teus escrits eh? =D Aveure si et connectes al msn i parlem ancho i tendido (de fics, de Inuyasha k s'acabe el manga, de Twilight...etc xD)
El one-shot preciós, m'ha ficat la pell de gallina. Quina llàstima el George, encara me'n fa més que el propi Fred. Bf, esgarrifós... com vaig plorar amb "The battle of Hogwarts"...snif. I com sempre, super ben narrat ^^
Petonets i espero no tardar a sentir de tu! (K)! |
|