Disclaimer: Vreemd genoeg zijn Gundam Wing, noch de karakters uit deze serie, van mij. Ik schrijf deze fic voor de lol, en ik verdien er geen geld mee.

Pairings: Trowa/Heero (main), Duo/Quatre, Zechs/Quatre, geïmpliceerd Zechs/Heero in het verleden.

Waarschuwingen: meligheid, sarcasme, shonen-ai, AU

Author's notes: Dit hoofdstuk heeft echt maanden half af in de kast gelegen... Veel dank aan Bonafide Nocta, Amy Hirosaki en Omnicat voor het reviewen van het vorige hoofdstuk! Ik hoop dat jullie dit hoofdstuk leuk vinden.

Dit hoofdstuk heeft echt maanden half af in de kast gelegen... Veel dank aan en voor het reviewen van het vorige hoofdstuk! Ik hoop dat jullie dit hoofdstuk leuk vinden.

Niet gebetaed, wel door de spellingscontrole gehaald.

Hoofdstuk 3

- - Hoe het Quatre verging op het feest - -

Quatre had zich net met veel moeite los weten te rukken van Zechs, die behoorlijk opdringerig was, en zat te denken dat Heero misschien eigenlijk wel een punt had. Tot dusver vond hij het feest vrij duf en hij begreep eigenlijk niet wat alle anderen er zo gaaf aan vond.

Eindelijk wist hij zijn nichtje te localiseren, en hij haastte zich naar haar toe.

"Quatre!" riep Dorothy uit. "Hoe heb je het voor elkaar gekregen?"

Hij haalde zijn schouders op. "Papa kreeg zo ongeveer een rolberoerte toen ik wilde gaan, en toen begon ik op Heero te schelden en zei hij dat hij wel zou gaan. Heb je hem nog niet gezien?"

Dorothy trok haar wenkbrauwen op in verbazing. "Wat? Heero op een feest? Dat moet ook voor het eerst sinds... twee jaar ofzo zijn?"

"Zoiets ja."

Op dat moment kwam Duo net aanlopen. "Quatre! Wat leuk om je te zien!" en hij klopte hem joviaal op de schouder.

Helaas kwam net toen Quatre iets terug wilde zeggen, die vervelende Zechs weer in beeld. De zesdeklasser keek woest naar Duo en sloeg een bezitterige arm om Quatre heen.

De blonde vijfdeklasser keek ongelukkig naar Duo en Dorothy, in de hoop dat ze hem konden redden. Duo was echter al boos weggelopen.

Dorothy riep uit: "Quatre, heb je" - hier mompelde ze iets onverstaanbaars - "al gezien?" en sleurde haar neef mee voordat Zechs de tijd had gehad om iets te doen. Gelukkig voor hen, werd Zechs op dat moment afgeleid door een luid gejoel uit een van de andere delen van het café en haastte zich - niet in staat zijn nieuwsgierigheid te beheersen - naar de oorzaak van het tumult.

Ook Dorothy en Quatre hoorden het gejoel, maar gingen niet kijken. Een klasgenootje van hen, echter, vertelde hen met grote ogen dat Heero - Heero! - aan het dansen was. Quatre rolde met zijn ogen. Echt iets voor zijn gestoorde stiefbroer om zich op het enige feest waar hij in jaren heenging volslagen voor paal te zetten.

Hij vermaakte zich nog steeds niet echt, en al helemaal niet meer toen, ongeveer een uur voordat hij wegmoest, zijn vervelende stiefbroer hem lastig kwam vallen.

"Quatre, ik moet met je praten." Heero zag er niet al te best uit, merkte Quatre op.

Hij gaf hem een boze blik en zei: "Laat me met rust. Ik wil niet dat mensen mij met jou associëren."

Heero zuchtte vermoeid. "Ik ga nu, en ik wilde je even zeggen dat je je absoluut niet door Zechs thuis moet laten brengen."

Quatre keek hem vreemd aan. "Waarom dat? Weer een nieuw trucje om mijn avond te verpesten?" Niet dat die niet al verpest was, maar dat hoefde Heero niet te weten.

"Geloof me, je wordt er niet blij van als je dat doet."

"Nou, ik bepaal zelf wel door wie ik me al dan niet thuis laat brengen," snauwde hij. Hij gunde het Heero absoluut niet dat hij het met hem eens zou zijn.

Heero zuchtte opnieuw. "Whatever. Ik heb je gewaarschuwd." Hij draaide zich om en liep weg.

Dorothy keek haar neef vreemd aan. "Waar ging dat nou weer over?"

Quatre haalde z'n schouders op. "Geen idee."

Het uur daarna had hij nog wel enigszins lol, totdat, tegen de tijd dat hij naar huis moest, Zechs naar hem toekwam.

"Hey, Quatre, ga je nog mee naar dat nieuwe café, Zero System? Het wordt vast heel gezellig," zei Zechs met een suggestieve knipoog.

Quatre had op zich best zin om nog naar een ander feest te gaan - misschien dat dat wél leuk was - maar hij had zo het vermoeden dat als hij niet op tijd thuis zou zijn, hij echt helemaal nooit meer naar een feest zou mogen, of Heero nou zou gaan of niet. Dus hij antwoordde spijtig: "Sorry, ik moet zo naar huis."

Toen Dorothy daarop zei: "Maar ik hoef nog niet naar huis!" en Zechs naar haar lachte en aanbood haar een lift te geven, was Quatres humeur helemaal verpest.

Hij moest nu toch echt wel weg, maar Heero was al weg, en Dorothy en Zechs waren naar een ander feest, en hij kon moeilijk alleen naar huis lopen in het donker. Althans, dat kon wel, maar hij dacht niet dat dat zo'n succes zou worden. Als hem onderweg niets zou gebeuren, zou zijn vader dat later zeker meer dan goedmaken. Quatre overwoog zijn opties en besloot om Duo - die per slot van rekening altijd aardig tegen hem was geweest - te gaan zoeken.

Hij vond de langharige zesdeklasser al vrij snel; hij liep toevallig net langs, een behoorlijk stormachtige uitdrukking op zijn gezicht.

"Duo?" zei hij aarzelend.

De zesdeklasser stopte abrupt en zei onvriendelijk: "Wat is er?"

Quatre nam aan dat hij dit inderdaad verdiend had; het gedoe met Zechs was niet zo heel leuk geweest. "Ik... ik moet over een kwartier thuis zijn, en... ik vroeg me af of jij me misschien zou willen brengen," zei hij timide.

Duo keek hem even onderzoekend aan, haalde zijn schouders op, en zei: "Ach ja, waarom ook niet. Ik was toch van plan om naar huis te gaan nu."

- - Even later... voor Quatres huis (je raadt nooit wat er nu gaat gebeuren...) - -

Duo had gedurende de rit - die niet erg lang was - niet veel gezegd, en Quatre wist ook niet echt wat hij met de situatie aanmoest.

Duo stopte de auto en staarde een beetje naar de ruimte tussen zijn stoel en die waar de vijfdeklasser op zat.

Quatre schraapte ongemakkelijk zijn keel. "Nou uhm... dank je voor de lift."

"Graag gedaan," mompelde Duo. Hij keek op, en zijn ogen ontmoetten die van Quatre, die hem een beetje nerveus aan zat te kijken. "Ik eh..." De rest van de zin ontschoot hem, betoverd als hij was door Quatres grote blauwe ogen.

Quatre leunde impulsief naar voren en...

En...

Duo's ogen werden groot als schoteltjes - of zo dacht hij dat het eruit moest zien, althans - toen hij Quatres lippen op de zijne voelde. Na het fiasco van die avond, met die vervelende Zechs, had hij gedacht dat er geen hoop meer voor hem was... maar dit was duidelijk niet het moment om aan dat soort dingen te gaan denken. Hij sloot zijn ogen en richtte zich op het hier en nu.

Voor zijn gevoel duurde het veel te kort. Quatre glimlachte verlegen naar hem, mompelde iets, en stapte uit de auto.

Duo keek hem na tot hij het huis binnengegaan was, en raakte onbewust zijn lippen aan, niet helemaal overtuigd dat wat net gebeurd was echt was, en geen figment van zijn fantasie.

- - Wat er met Heero gebeurde... - -

Gezien de benevelde toestand waarin zijn brein verkeerde, had het Heero een slecht idee geleken om naar huis te gaan lopen. Hij had dus de door Trowa aangeboden lift geaccepteerd - best een geschikte gozer eigenlijk, die Trowa - en was zonder verdere problemen thuisgekomen.

Toen de volgende dag zijn hoofdpijn eenmaal een beetje weggezakt was, leek het hem tijd om Quatre wat meer over zijn beweegredenen te vertellen en waarom hij niet dacht dat het een goed idee was als Quatre het met Zechs aanlegde.

Hij klopte op de deur van Quatres kamer - die op een kier stond - en duwde deze vervolgens open.

Quatre zat op zijn bed een boek te lezen. Hij keek op, en zijn uitdrukking veranderde meteen in een nogal gepikeerde. "Wat moet je?" snauwde hij.

Heero zuchtte. Wat een fijn begin. "Ik... moet je iets vertellen over Zechs. Ik heb zo mijn redenen voor wat ik gisteren tegen je zei."

Quatre keek hem aan met een 'het kan maar beter een verdomd goede reden zijn, want anders...'-blik.

Heero haalde diep adem. Wat hij nu ging zeggen wisten slechts twee mensen: hijzelf en de andere persoon om wie het ging. "Je herinnert je misschien dat ik, toen ik in de vierde klas zat tot het clubje van populairen behoorde? Ik ging toen ook naar feesten enzo, en was na Zechs - of misschien wel vóór Zechs - de populairste jongen van de klas. In die tijd was ik best goed bevriend met hem. Natuurlijk vond ik hem wel een arrogante kwal, maar hij is best intelligent en het was gewoon 'cool' om met hem rond te hangen. Bovendien kon ik met hem praten over mijn... oriëntatie... want hij was er al eerder voor uitgekomen dat hij bi is.

"Maar goed... op een feest een tijdje na mijn onthulling, waren we een beetje aan het flirten, gewoon voor de gein, en uiteraard hadden we ook al best wat op. In de loop van de avond dronken we natuurlijk nog wat meer... en toen liep het enigszins uit de hand..." Heero schaamde zich nog steeds voor wat er gebeurt was, en keek naar de grond.

Quatre, die al bijna was vergeten dat zijn stiefbroer ooit populair was geweest, keek hem geschokt aan. "Wat gebeurde er toen?"

Heero aarzelde. "Ik praat er liever niet over. Laten we zeggen dat ik de volgende ochtend niet zo blij was... toen de muur de verkeerde kleur bleek te hebben."

"Oh..." zei Quatre, na een paar seconden nogal visachtige bewegingen met zijn mond had gemaakt. "Maar... hoe komt het dat niemand hiervan weet?"

"Omdat ik gedreigd heb wat... details... over hem rond te vertellen als hij ook maar een woord over het gebeurde zou zeggen. Vervolgens besloot ik dat ik niet meer populair wilde zijn en dat feesten maar stom waren." Hij haalde zijn schouders op. "Sindsdien ben ik een eenling."

- - De volgende maandag, op school - -

"Nou nou, ik neem aan dat ik je moet feliciteren," sneerde Zechs.

Trowa haastte zich absoluut niet om op te kijken van zijn boek, wat Zechs nog verder irriteerde. Hij haalde zijn ene zichtbare wenkbrauw op - en mogelijk ook de onzichtbare, maar dat kon Zechs niet zeggen. "Oh?" zei hij, neutraal.

"Ik hoorde dat je Heero na het feest naar huis hebt gebracht."

Trowa haalde zijn schouders op. "Er is niks gebeurd. Heero was veel te dronken."

Zechs staarde hem ongelovig aan. "Wat? Dit was je kans, man! En jij laat 'm gewoon voorbij gaan?"

De retorische vraag leverde niet de reactie op waar Zechs op gehoopt had. Trowa's enige reactie was het opnieuw ophalen van zijn schouders, en een verveeld "Ik zei toch dat hij te dronken was. Wat was het nut ervan geweest als hij het zich toch niet kan herinneren? Oh ja, en ik heb m'n prijs verhoogd. Honderd euro per date. Van tevoren," voegde hij er tussen neus en lippen door aan toe.

Zechs opende en sloot zijn mond verschillende malen, zo verontwaardigd dat hij niets uit kon brengen. Een uiterst diepzinnig "W-wat?" was het enige wat hij kon uitbrengen.

"Wil je met Quatre naar het eindexamenbal, ja of nee? Zo simpel is het." Trowa had zijn aandacht weer op zijn boek gericht. Oh, als hij nog één keer zijn schouders op zou halen, zou Zechs hem -

...of misschien toch niet. Hij was even vergeten dat Trowa aan martial arts deed. Dammit.

Hij knarste gefrustreerd zijn tanden en haalde zijn portemonnee tevoorschijn. Terwijl hij twee briefjes van vijftig eruit plukte zei hij met opeengeklemde kaken: "Je kan dit keer maar beter succes hebben."

Trowa haalde enkel zijn schouders op en pakte zonder te kijken het geld aan.

Einde van hoofdstuk 3