Deze Personages zijn niet van mij maar van Patty van Delft. Behalve Ella is mijn eigen personage. Verder is dit mijn eigen verhaal gebaseerd op Dragan Duma

De band.

Hoofdstuk 1

POV Moradeth

Er word op de deur geklopt en zoals altijd komt "de kleine" binnen. Eerst geeft ze Rune mijn rijder een knuffel en wenst hem goedenacht. Daarna komt ze schuifelend naar mij. Slaat haar armen om mijn grote neus en zegt mij goedenacht. Ik grinnikt en geef haar zachtjes een duwtje met me neus zodat ze weet dat ze bij me kan liggen. Sinds de eerste dag dat ze hier op Drägan Duma slaapt ze elke avond bij mij in plaats van in haar bed. Ze is een schatje. Soms lijkt het net of ze mijn rijder is. Nou ja ik moet zeggen dat ik haar ook als mijn tweede rijder beschouw. Ik heb haar klasgenoten wel stik jaloers zien worden als ik haar weer vraag of ze een stukje wil vliegen. Om eerlijk te zijn vind ik het heerlijk om samen vrij te vliegen met haar. Helaas hebben we daar nu niet meer zoveel tijd voor. De aanvallen van de Morbiden worden steeds heftiger en zelfs de net geslaagden Drägannymares moeten al heel veel meevechten. Soms maak ik me zorgen om "de kleine meid", al is ze volgens onze wetten al volwassen voor mij zou ze altijd "de kleine meid" zijn. Ik ben al dol op haar sinds haar geboorte. Het was zo bijzonder om dat mee te maken. Zelfs Rune kan zijn ogen niet van haar afhouden en heeft haar altijd beschermd. Ook al is ze de dochter van Keynard Drakema, toch beschouwd Rune haar ook als zijn eigen dochter. En ik weet dat Ella het zo ook voelt. Laatst toen ze afgestudeerd was heeft ze mij en Rune geëerd door de zilveren boom van Rune's wapen in haar Drägannymares jas te verwerken. Ze heeft mij geëerd door 1 van mijn tanden te gebruiken om daar een ketting van laten maken en dat gedragen. We waren erg geëmotioneerd waardoor we nog meer van haar zijn gaan houden. Rune heeft geen bloedlijn maar door deze actie heeft ze ons "geadopteerd" en heeft Rune dus een bloedlijn. Doordat Ella ons iets van zilver heeft gegeven zijn ook wij nu bloedbroeders en zus. Rune was dat al met Keynard Drakena en nu dus ook met zijn dochter. Ella heeft het zo gespeeld dat iedereen op Dragon Stone dit zag. Ze gaf een mooi zwaard bewerkt met zilver en witte diamanten aan Rune en voor mij heeft ze een mooi hoofdharnas van zilver laten maken. Wij zijn nooit beloond om onze diensten en trouw aan de leiders van Dragon Stone. En omdat zij is gekozen als opvolgster van de huidige leidster heeft ze gevraagd of Rune en ik haar adviseur en rechterhand willen zijn. We hadden nooit gedacht dat ze dit aan ons zou vragen. We zijn haar vader altijd trouw gebleven en toen hij vermoord werd door de Soulsnather hebben we ervoor gezorgd dat Ella veilig was in de buitenwereld.

Ik ben blij dat ze altijd nog bij mij komt slapen. Heb niks tegen haar draak hoor maar vind het toch wel fijn als ze bij mij slaapt. Vroeger als klein kind lag ze altijd in mijn hand, dicht tegen me aan. Rune zong haar dan in slaap. Wat ze niet weet is dat Rune haar altijd al getekend heeft als ze slaapt. Dat was een geheimpje van hem en mij. Hij vond dat ze mooi was als ze sliep. Zo onschuldig. Rune zal zichzelf nooit vergeven als er wat met haar gebeurd. Toen zij en Skyler gekidnapt waren was Rune uit den boze. Zo'n sterke reactie had ik niet verwacht van hem maar dat was wel weer een bevestiging hoeveel hij van de kleine meid hield. Ik weet zeker dat Keynard trots op haar is en dat hij zijn goede vriend heel erg dankbaar is dat hij de vader rol op zich heeft genomen. Rune zou zeker een goeie vader zijn geweest, het is jammer dat hij nooit een goeie vrouw gevonden heeft. En ik weet niet of hij die ooit nog zou vinden nadat Nadia zijn hart heeft gebroken. Ik weet zeker dat Rune daar ook helemaal geen behoefte aan heeft. Hij heeft tenslotte de kleine. Soms lijkt het net of de kleine ZIJN wereld is, zijn alles. En de kleine is gewoon haar zelf. Ik weet haar redenen waarom ze liever bij mij en Rune slaapt. Nu alles achter de rug is en we de soulsnatcher hebben verslagen kunnen we eindelijk weer alles opnieuw gaan opbouwen. De reparaties op Dragon Stone zijn in volle gang. De oude Drägannymares waren nu in opdracht om nieuwe leerlingen op te leiden. Van heinde en ver kwamen er vakman lieden ons helpen om steden zoals Dragon Stone op te bouwen. We zijn erg dankbaar dat er zoveel mensen onze strijd hebben gesteund en ons nu helpen het weer op te bouwen. Hoewel er morgen een groot feest is om het einde van de oorlog te vieren weet ik niet of de kleine wel gaat. Ik merk dat ze de laatste dagen erg down is. Misschien dat ze nu pas begint te rouwen om de doden die zijn gevallen. Hopelijk komt ze er goed door heen. Ik en Rune zullen haar natuurlijk bijstaan. Ik ben bang dat ze niet onder het feest uitkomt omdat zij de opvolgster van Fransisca is. En dan is ze zo ongeveer wel verplicht om te gaan. De arme meid. Ik heb het wel met haar te doen. Iedereen trekt en wilt wat van haar. Je ziet gewoon de uitputting in haar gezicht. Ik heb mijn bezorgdheid met Rune gedeeld en die vind ook dat ze rust verdiend en nodig heeft. Hij heeft dit met Jonno en Francinia besproken. Ze stemmen in dat ze de komende 7 dagen vrij heeft en dan mag ze ook daadwerkelijk niks doen alleen maar rusten. Rune en ik hebben gezegd dat wij daarvoor zouden zorgen. Het kan me heel goed voorstellen dat ze op is. Ze is pas 16 jaar en om dan al zoon grote verantwoording op je te dragen is heel zwaar, zelfs een volwassen zou hier moeite mee hebben laat staan een meisje van 16. Ik ben blij dat ze weer bij me slaapt vannacht. Dan kan ik in iedere geval een oogje in het zuil houden. Maar ik vind het ook wel heel erg fijn om te weten dat ze bij mij ligt. De kleine meid betekend zoveel voor mij. Ik denk dat we morgen maar eens een stukje moeten gaan vliegen. Dat hebben we allebei wel verdiend. Rune kijk hoe ze langzaam in slaap valt en pakt dan zijn schetsboek. Jee wat is het lang geleden dat hij dit heeft kunnen doen. Ik voel dat mijn rijder het even moeilijk heeft. Ook hij denkt aan alle slachtoffers maar nog het meest aan haar vader. Zijn beste vriend, zijn broeder, zijn commandant. Wat had hij graag gewild dat Keynard er nog bij was en hij zijn dochter zo kon zien. Rune vond het heerlijk als ze bij ons was. Wij zorgden er altijd voor dat ze bij ons toch weer even dat kleine meisje kon zijn. Ze is altijd zo nieuwsgierig over haar vader. Ze vraagt ons constant om verhalen te vertellen over hem. Wat ze niet weet maar wat we haar wel vaak vertellen is dat ze precies op haar vader lijkt alleen is ze een meisje. Haar vader zou trots zijn op haar wat ze allemaal al bereikt heeft. Maar voor nu laten we haar maar even lekker slapen.

De volgende dag om 10.00

Rune strijkt haar haar uit haar gezicht en maakt de kleine zachtjes wakker. Ze rekt zich sloom uit en wenst mijn rijder een goedemorgen. Die moet lachen om haar reactie en deelt haar mede dat hij ontbijt voor haar had. Ze vraagt hoe laat het is en Rune laat haar weten 10.00 uur. Ze springt verschrikt op en Rune vangt haar op. Hij verzekerd haar dat het niet erg is en dat ze voorlopig verlof heeft. Toen ze dat hoorde stortte ze zich op het ontbijt wat weer een glimlach bij Rune op leverde. Rune en ik wisten dat dit leuke weken gingen worden. Natuurlijk had ze nog wat verplichtingen zoals feesten en bijeenkomsten waar ze van Francinia naar toe moest om Dragon Stone te vertegenwoordigen. Francinia was erg gewond geraakt en te zwak om haar officiële zaken te regelen, waardoor de kleine dit nu moest oven nemen. Daarom ben ik blij dat Francinia heeft toegestemd dat de kleine even verlof kan hebben. Toen ze haar ontbijt op had vroeg ik of ze een stukje met me ging vliegen. Ze was zo enthousiast dat ze vergat dat ze haar pyjama nog aan had. Dus stuurde ik haar naar de douche zodat ze zich kon douchen en aankleden. Al lachend deed Rune de zadel op mijn rug, nu had hij een reden om te lachen. Het was zo lang geleden dat ik Rune heb horen lachen. Ik heb zijn lach gemist. Vroeger kon hij veel meer lachen dan nu. En hoewel de oorlog nu voorbij was konden we nog steeds niet rustiger aan doen. Alles moet weer opbouwt worden en aangezien ik en Rune de oudste vlieg commandanten zijn zullen we de jonkies gaan opleiden. Dat houd dus in dat we ook weer een nieuwe opleidingscentrum moeten gaan bouwen. Johnno heeft samen met Meester Kay al wat ontworpen. Dus ik ben benieuwd hoe dat gaat uitpakken. De kleine komt terug gedoucht en aangekleed en wel. Ze springt snel op mijn rug en ik rek me uit. Ze dringt me aan om eindelijk eens op te stijgen en maakt het grapje dat ik oud begin te worden. Rune grinnikt als hij ons zo ziet. Ik zeg dat tie zijn mond moet houden want voor menselijke begrippen is hij ook oud.

Ik stijg op en we hebben genieten van iets wat we allang niet meer gedaan hebben. Lang leve de vrede zou ik maar zeggen.

Wordt vervolgt…