III. Het begin van een lange reis

Het gezelschap vertrok vroeg in de morgen toen de zon nog niet boven de horizon verschenen was. Zij droegen allen een groot pak op de rug. Hier hadden zij vooral voorraden eten en water in. Ook hadden ze een grote hoeveelheid Lembas, het wegbrood van de Elven, mee. Lembas was magische koek waarbij je van een kleine hoeveelheid goed vol en verzadigd raakte.

De Elven waren gekleed in sterke buizen van zilver Mithril dat met zwaard noch bijl doorboord kon worden. Daarover droegen zij een zilvergrijze Elvenmantel die iemand geheel kon doen verdwijnen wanneer de drager dat verlangde. Als wapens droegen zij een licht zwaard met fonkelende edelstenen aan het heft die was vervaardigd door de handen van Hoge Elven en een kleine sterke boog van Mallornhout

De Dwergen hadden hun grote bijlen als wapen en ook zij droegen een Elvenmantel over hun eigen uitrusting van zware maliën.

Lórien en Legolas waren zeer opgewekt net zoals hun drie soortgenoten Handir, Eol en Galad. Ze zongen liederen die verhaalden over de reizen van beroemde Elven. Ook Gandalf was in een vrolijke bui. De Dwergen leken er echter na een paar uur al genoeg van te hebben.

De Elven liepen dwars door de bossen en bleven niet op het pad waar alles veilig was en daar waren de vier robuuste lieden het helemaal niet mee eens. Met name Ori die zijn avontuur door de Wouden van het Demsterwold lang geleden nog niet vergeten was en het nog steeds beangstigend vond om er alleen al aan te denken. Er liep een rilling over zijn rug wanneer hij aan de Grote spinnen Kolonie dacht die hem op een haartje na als lekker hapje hadden verorberd. 'Het bevalt me niks.' Mopperde hij. 'Zwerven door dit duivelse bos met vijf zingende Elven als begeleiding.'

'Kop op Ori, mijn vriend!' riep Gandalf lachend. 'Er is een hoop veranderd sinds de tijd dat jij hier was. De Zwarte Heerser is verdreven en het Woud is langzaamaan weer gezond aan het worden. Daarnaast kennen de Elven het bos als geen ander. Er zal je dus niets gebeuren zolang je bij hen bent!'

'Ik vertrouw het voor geen cent.' Bromde Tharo op zijn beurt.

Lórien schraapte haar keel en begon een lied wat ze terplekke verzon.

Hela, ouwe Dwerg

Wat brom je in je baard?

Dan ga je toch terug naar je berg

Waar je al genoeg hebt vergaard

Hela ouwe zeur

Heb je dan niet voldoende rijkdom?

Wil je ook nog een gouden deur?

Dat vinden wij maar stom

Stop er toch mee, ouwe Dwerg

Je hebt al te veel

Ga lekker terug naar je berg

Van al dat goud kijk je nog eens scheel

De andere Elven barstten in lachen uit en Gandalf grinnikte. Elven waren zeer vindingrijk en poëtisch ook al waren hun verzen en liederen soms wat kinderachtig. De Dwergen gromden geërgerd maar kans tot spreken kregen zij niet want Handir riep een vers met luide stem.

Je bent ver verjaart

Niet te vergeten overbehaard

Je hebt een slecht humeur

Je bent gewoon een zeur

De Elven schaterde van het lachen terwijl de Dwergen beledigd hun neus in de lucht staken en hun vlezige armen over elkaar sloegen. Gandalf verslikte zich toen hij trachtte zijn lachen in te houden. Hij proestte het uit en probeerde zichzelf vergeefs een halt toe te roepen. De Elven maakten zich al op voor een volgende ronde versjes toen Gandalf merkte dat de Dwergen er nu echt schoon genoeg van begonnen te krijgen. Als ze iets niet konden gebruiken op de reis was het onderling getwist. 'Nu, nu.' Sprak hij streng toen hij van het lachen bij was gekomen. 'Het is mooi geweest mijn vrolijke vrienden. Laten we een ieder in hun waarde laten. Ik weet goed dat Dwergen en Elven elkaar niet liggen, maar…'

'Niet zo liggen?' onderbrak Tharo hem aangebrand. 'Elven zijn simpelweg onuitstaanbaar! Ze zijn vrolijk, kinderachtig en laat me je eraan herinneren dat zij begonnen.'

'Daar is niets van waar, heer. Was het niet u die zei dat wij voor geen cent te vertrouwen zijn?' herinnerde Legolas de boze Dwerg.

'Jullie maken ons uit voor oude dwazen!' kaatste Ruin terug.

'Het maakt niet uit wie er begon.' Gandalf fronste. 'Jullie gedragen je allemaal als kinderen. Ik voel er niks voor om nog een stap te verzetten wanneer ik jullie nogmaals op jullie dwaze gedrag met herroepen. Laat ons allen op zijn minst verdraagzaam zijn.'

De lieden vielen stil. Gandalf had gelijk, zoals altijd wanneer hij zich ergens over uitliet.

-Elven leken dan misschien gemeen omdat zij anderen meestal voor gek zette maar er stak geen haat achter. Zij maakten gewoon graag grapjes over te dikke buiken of te grote oren ongeacht over wie het ging. Het was altijd oprecht als grapje bedoeld en niet om iemand kwaad of verdrietig te maken. -

Het gezelschap liep verder door het Demsterwold zonder halt te houden tot de avond viel. Zij maakten een klein kampvuur en nuttigden een karige doch voedzame maaltijd.

'Ik denk dat we hier ons kamp maar op moeten slaan vannacht. Ik ben moe en een tijdje rust zou mijn voeten goed doen.' sprak Muin.

'Wij Elven reizen meestal bij nacht maar ik denk ook dat het beter is om hier te overnachten.' stemde Galad in. 'Het zal onze laatste nacht in de beschutting van het Woud zijn. Daarna zullen wij waarschijnlijk een lange mars moeten houden om een veilige slaapplek te vinden.'

'Het duurt nog ongeveer drie lange dagmarsen om bij Beorn te komen. Hij is een goede vriend van mij en Ori en we zullen daar een slaapplek krijgen die veilig is.' kondigde Gandalf aan. De Tovenaar rookte zijn pijp en staarde bedenkelijk in het vuur. 'Maar wij kunnen niet bij nacht reizen in de landen van Beorn. 'Hij zelf is dan ons grootste gevaar want hij is een Beermens die 's nachts in een grote beer veranderd en niets wil dan eten. Hij zal ons dan niet herkennen en we zouden aan hem of een van de andere Beermensen ten prooi vallen. Wij blijven daarom bij dag reizen.'

De anderen knikten instemmig en zo sloegen zij hun eerste kamp in het Demsterwold op. De Elven zongen liederen met hun zuivere stemmen en ook de Dwergen, die eindelijk een beetje meer zin in de reis begonnen te krijgen, zongen hun verzen en liederen over goud en verborgen schatten. Uiteindelijk zongen zij samen liederen die beide volkeren kenden en het ijs leek dan eindelijk gebroken.