Disclaimer: I don't own anything you recognize, it's all J.K.Rowling's. This is the translated version of an English story called 'The Dragon Tamer' by jennavere, so I don't own the plot either.

Rating: R

Pairing: Pas op, dit is een slash verhaal, meer specifiek Harry/Draco. Wanneer je dit idee niet kan verdragen, lees dit dan alsjeblief niet.

Samenvatting: Draco probeert wanhopig aan een geregeld huwelijk te ontkomen en hij krijgt hulp uit een onverwachte hoek – zijn vroegere aartsvijand. Humor/Romantiek. HPDM slash.

Opmerking van de vertaler: Ik vind het originele verhaal gewoon fantastisch en ik dacht dat het wel de moeite zou zijn het te vertalen in het Nederlands. Het oorspronkelijke verhaal is al af, maar ik zal mijn best doen zo regelmatig mogelijk vertaalde hoofdstukken te posten. Lees en geniet van… De Drakentemmer.

Please R/R!

De Drakentemmer

HOOFDSTUK EEN – WANHOPIGE TIJDEN VRAGEN OM WANHOPIGE MAATREGELEN

"Vijf minuten. Nog maar vijf minuten," mompelde Harry Potter tegen zichzelf, in een wanhopige poging zichzelf door het einde van de Toverdrank les te worstelen. Hij wou echt niets liever dan uit deze sombere kerkers stappen en naar de Grote Zaal gaan om te lunchen. Wanneer hij de spullen op zijn bank begon op ter ruimen, zijn vrijheid afwachtend, opende de deur van het klaslokaal en liep een vijfdejaars Ravenklauw student die hij niet kende naar Sneep's bureau en overhandigde hem een briefje.

Sneep keek even naar het briefje, en riep daarna, "Meneer Malfidus, u kunt de les vroeger verlaten. Uw vader is op u aan het wachten om een gesprek met u te hebben." Draco haalde zijn handelsmerk grijns nog eens boven, pakte zijn spullen en schreed naar de voorzijde van het klaslokaal. Harry vloekte binnensmonds, belachelijk jaloers op Malfidus en herhaaldelijk wensend dat hij dit hellehol eindelijk kon verlaten.

Wanneer Draco Harry's bank passeerde (Harry was door Sneep verplicht vooraan te gaan zitten zodat hij een oogje in het zeil kon houden), greep hij onmerkbaar zijn toverstaf beet en stampte een fles gordeldier gal omver – helemaal over Harry's bank.

"MALFIDUS!" Riep Harry, maar geen baat. Terwijl hij hem een besliste, goddeloze grijns gaf, slipte Draco de deur uit. Sneep was onmiddellijk bij hem.

"Dat zullen dan vijf punten aftrek zijn voor Griffoendor, Potter, voor het verspillen van kostbare toverdrank ingrediënten," snauwde Sneep.

"Maar Malfidus -"

"En nog vijf punten omdat je de schuld in de schoenen van een andere leerling wil schuiven."

Harry rolde met z'n ogen, kokend vanbinnen. Sneep draaide zich naar de rest van de klas en sprak.

"Les is afgelopen. Behalve dan, natuurlijk, voor Potter, die er nog niet eens moet aan denken om dit lokaal te verlaten tot hij tot en met de laatste druppel van zijn gordeldier gal heeft opgekuist." Een miljoen kwade antwoorden terugbijtend (waarvan de meeste iets te maken hadden met de gedachte van Sneep met een gezonde hoeveelheid verwijten die iets te maken hadden met Sneeps moeder), greep Harry een vod, en begon te werken, hij zag de sympathiek kijkende ogen van de andere Griffoendors terwijl hij standvastig de joelende Zwadderaars negeerde.

"Doe de moeite maar niet op me te wachten," zei hij tegen Ron en Hermelien wanneer ze voorbij stapten. "Ik zie je wel in de Grote Zaal." Ron leek furieus en mompelde iets binnensmonds waarvan Harry vrij zeker was dat Mevrouw Wemel dit nooit zou goedkeuren terwijl Hermelien Harry een medelevende blik gaf en Ron het klaslokaal uitloodste.

"Ik zie je wel voor de lunch, dan, Harry," zei Hermelien, en zij en Ron verdwenen door de deur.

In de tussentijd.

"Wat?" Draco staarde zijn vader verbijsterd aan, "Dit kan je niet menen?"

"Natuurlijk meen ik dit, Draco! Waarom in vredesnaam niet? Het is een volledig geaccepteerde traditie onder puurbloed tovenaars."

Lucius en Draco Malfidus stonden in een kleine kamer dicht bij de Grote Zaal en Lucius had Draco zonet wat ongewenst nieuws medegedeeld.

"Vader, Ik kan niet met Pansy Parkinson trouwen, dat weet je! Verwacht je nu echt van me dat ik akkoord ga met een geregeld huwelijk?" Het duizelde in Draco's hoofd en het woord fuck bleef zichzelf steeds maar herhalen in z'n hoofd.

"Draco, kom aan, wees een praktisch hier. Ik verwacht van je dat je akkoord gaat omdat ik van je verwacht dat jij je plicht doet voor de naam Malfidus. Juffrouw Parkinson is een mooie heks uit een goede familie. Jullie twee gaan trouwen zodra jullie afstuderen aan Zweinstein." Lucius scheen te denken dat alles in kannen en kruiken was.

"Vader, ik kan NIET met Pansy trouwen. Ben je het helemaal vergeten?"

Lucius zuchtte diep. "Wat ben ik precies vergeten, Draco?"

"Euh, misschien het feit dat ik HOMO ben?" Draco kon niet geloven dat hij deze conversatie had met zijn vader. Hij was vorig jaar uit de kast gekomen voor zijn vader, hij had echt gedacht dat hij dit had begrepen.

"Draco, als je naar die paar afspraakjes met die Zabini jongen verwijst van vorig jaar, denk ik dat dat je met moeite homoseksueel maakt. Je was gewoon aan het experimenteren. Het is niet alsof je nu iemand hebt of zo. En het is zeker geen reden om uit een geregeld huwelijk te stappen."

Draco staarde gewoon zijn vader aan, alle woorden vergeten (voor één keer in zijn leven). Maanden van gepassioneerde seks met 'die Zabini jongen' waren voor hem niet bepaald gewoon een paar afspraakjes geweest, en dan ook niet te vergeten die Ravenklauw Klassenoudste waarmee hij gerotzooid had en dan de Zwerkbal trainer tijdens de zomer. Hij klampte zich wanhopig vast aan dat ene ding dat zijn vader net had gezegd en dat hij misschien kon gebruiken om uit deze situatie te komen.

"Wacht, vader, wat als ik jou nu vertelde dat ik op dit moment iemand heb?" Draco hield zijn adem in.

Lucius keek hem nauwgezet aan. "Ik veronderstel dat als je nu iemand zou hebben, dat ik misschien meer de neiging zou hebben om te geloven dat je seksuele aard echt is en niet gewoon een voorbijgaande fase. Maar hoe dan ook, Draco, dat is niet bepaald mijn punt, je probeert duidelijk uit dit huwelijk te stappen en dat is niet zomaar -"

"Maar ik BEN al met iemand!" Riep Draco wanhopig. Lucius fronste het voorhoofd bij deze onderbreking.

"Echt, Draco? Ik moet zeggen dat ik afkerig ben je te geloven. Mag ik je vragen waarom je me dat niet verteld hebt?

Draco dacht snel. "Omdat we het geheim gehouden hebben."

"Goed geprobeerd, Draco, maar niemand zou een relatie met een Malfidus geheim willen houden. Het is eerder een eer," zei Lucius honend.

"Wel, ja, maar, we hielden het een geheim gehouden voor hem, ik wist niet zeker of ik het je al kon vertellen, weet je, hij is zo verschillend van ons, wij probeerden gewoon voorzichtig…" Draco wist dat hij nonsens aan het praten was, maar hij was nu echt wanhopig. Trouwen met Pansy Parkinson was GEEN optie.

"Oké, Draco, I geloof je niet maar ik zal meespelen in jouw kleine spelletje. Dus wie is deze mysterieuze jongen die je voor je vader verborgen wil houden?" Lucius trok een wenkbrauw op om Draco uit te tarten. Draco voelde zijn hart in zijn borst kloppen.

"Hij is. Het is. Ik ben." Op dat moment hoorde Draco voetstappen op de gang, hij bad dat ze behoorden tot iemand die hem hieruit kon helpen; hij rende naar de deur en trok de eigenaar van de voetstappen naar binnen aan de achterkant van zijn gewaad, de verraste uitroep "HEY!" negerend die zijn mond ontsnapte. Draco slikte wanneer hij zag wie hij had vastgegrepen en hoe kwaad hij nu naar hem aan het kijken was, maar ging toch verder, tegen alle hoop in hopend dat hij hier nog uit kon geraken.

"Vader, ik zou graag willen dat u mijn vaste vriend ontmoet, Harry Potter."

A/N: Sneaky, Draco, zeer sneaky, maar zou Harry meedoen met dit gekke plan?

Wordt vervolgd in het tweede hoofdstuk…