A/N: En hier is al het derde hoofdstuk… er zijn er in totaal 29 dus het zal nog ff duren voor ik er helemaal mee klaar ben. Anyway, geniet er van ;)

Samenvatting: Draco en Harry maken op Lucius' aandringen hun relatie bekend aan de Grote Zaal.

Waarschuwing: SLASH! SLASH! H/D SLASH!

HOOFDSTUK DRIE – DE GROTE ZAAL

Het is niet nodig om te zeggen dat, wanneer Harry naar de Griffoendor tafel stuiterde, hand in hand met Draco Malfidus en een moordlustige Lucius Malfidus recht achter hen, het normale vrolijke gepraat abrupt stilviel en alle hoofden aan de tafel in hun richting keerden. Ron, Hermelien en de rest van de Griffoendors keken het trio behoedzaam aan. Er was geen enkele manier waarop dit iets goed kon betekenen – maar waarom was Harry dan aan het glunderen?

Harry benutte de stilte, die zich vanaf de Griffoendor tafel over de hele Grote Zaal had verspreid. He lachte vrolijk. "Fantastisch nieuws, iedereen! Draco and ik kunnen eindelijk uit de kast komen. Wel, om eerlijk te zijn, Draco is nu eigenlijk al een tijdje uit de kast -" bij deze woorden sloten zowel Draco als Lucius de ogen, de ene uit de schaamte de andere uit woede –"maar nu kunnen Draco en ik de hele wereld vertellen dat we samen zijn!"

Niemand zei een woord. Je kon a speld horen vallen in de Grote Zaal. Maar aangezien Harry er vrij goed aan gewend was in het middelpunt van de belangstelling te staan, was hij niet van zijn stuk gebracht en ging hij gewoon door, terwijl hij zich lichtjes omdraaide en Ron en Hermelien luid aansprak.

"Sorry dat ik jullie niet vroeger heb verteld, maar we hebben het geheim gehouden voor Draco's vader. Hier dachten wij dat hij niet akkoord zou gaan maar hij blijkt dus dat Lucius ons praktisch zijn zegen gegeven heeft, is dat niet enig?"

"Ik zou het toch niet echt mijn zegen noemen, Potter," sputterde Lucius. Inderdaad, de uitdrukking op zijn gezicht deed iets vermoeden dat ongeveer zo ver als mogelijk van een zegen aflag. Volledig zonder angst, en zich eigenlijk wel nog vermakend, drong Harry verder aan.

"Oh alsjeblief, Lucius, je hebt Draco en mij praktisch gedwongen om samen te blijven. Onze relatie bekend maken nu tijdens de lunch was jouw idee, jij stond er absoluut op dat we het aan iedereen zouden aankondigen!" Harry deed wanhopige pogingen om niet in de lach te schieten toen hij de twee uitdrukking van pure horror op de gezichten van de Malfidussen zag. Tenslotte, had hij nog niet eens gelogen.

De Grote Zaal observeerde deze transactie met opengesperde ogen en niet zomaar een paar onder hen hadden hun mond geopend in shock. De erfgenaam der Malfidussen en de Jongen Die Bleef Leven? Dat kon gewoon niet waar zijn. De gezichten van de Griffoendors veranderden snel van gechoqueerd naar iets dat in de aard van complete horror lag. Harry bleef grijnzen.

Ron en Hermelien waren onder diegenen die het meest met afschuw gevuld leken te zijn. Hermelien deed haar mond open om te spreken en Harry maakte oogcontact. Bijna onmerkbaar, keek hij even naar Lucius Malfidus waarna hij knipoogde. Hermelien keek eens goed naar de pure furie in Lucius Malfidus' blik – en grijnsde ook. Ze mocht dan misschien niet precies verstaan wat Harry probeerde te bereiken met het doen alsof hij Malfidus' lief was, maar het stond als een paal boven water dat dit Malfidus senior razend maakte. En dat was iets dat ze met alle plezier deed.

"Oh, Harry, ik wist dat jij een geheime liefde moest hebben! Al dat stiekem gedoe, het spijbelen, alsof ik en Ron dat niet zouden opmerken." En hierna stampte ze Ron onder de tafel, hem dwingend hier met mee te gaan. "Vooral al die keren dat je terug kwam in de leerlingenkamer bedekt met beten en krabben, en je ons zei dat je van je bezemsteel was gevallen – Draco moet echt wel vurig zijn wanneer jullie alleen zijn!"

Draco werd meteen knalrood, en de rest van de Griffoendor tafel grinnikte. Lucius zag er ook vrij rood uit – uit pure woede. Hermelien grinnikte in zichzelf. Pak aan, jij arrogante schoft, dacht ze. Hermelien had haar eigen vendetta tegen de oudere Malfidus te strijden.

Ron zag er heel, heel verward uit. Hij opende zijn mond een paar keer waarna hij deze onmiddellijk terug sloot en keek naar Hermelien. Ze knikte gewoon een beetje, en dat was genoeg voor Ron. Hij had er geen idee van wat er aan de hand was, maar hij wist dat Hermelien een pak slimmer en opmerkzaam was dan hij, en vertrouwde zijn vriendin dan ook volkomen. Als zij met dit ding meedeed, zou hij dat ook doen.

En met plezier. Ron Wemels gevoelens ten opzichte van de twee Malfidussen konden niet bepaald geklasseerd worden onder "warm en fuzzy."

"Wel, Hermelien, je hebt gelijk, het wordt me allemaal duidelijk nu. Harry en Malfidus, hoe kan het dat ik het niet doorhad? Harry, kerel, wanneer ik al die geluiden van jouw bed hoorde komen, zei je me dat het nachtmerrie was! Ik wist dat ik iemand jouw naam had horen roepen!"

Toen hij dit zei barstten alle Griffoendors in lachen uit, net als een groot deel van de Ravenklauwers en Huffelpuffers. Draco en Lucius werden beiden, indien mogelijk, nog een tint roder. Harry was natuurlijk verrukt. Ik hou van mijn vrienden, dacht hij in zichzelf.

"Bedankt Ron, Hermelien, jullie zijn echt top! Ik wist dat ik op jullie kon rekenen om onze relatie te accepteren!"

Lucius keerde zich tot Draco, en sprak in een stem vol van verbeten waarschuwingen, "Misschien was ik verkeerd in het accepteren van deze relatie."

Draco beet nerveus op zijn lip. Hij wist dat als zijn vader van gedacht zou veranderen het huwelijk sneller opnieuw geregeld zou zijn dan je Hongaarse Hoornstaar kon zeggen. Hij kon er mee leven belachelijk gemaakt te worden door Griffoendors. Hij kon er niet mee leven getrouwd te zijn met Pansy. Verdomme, Potter! Hij probeerde te redeneren met zijn vader.

"Kijk, pa, ik weet dat dit niet echt is wat je verwachtte, maar echt, ik been zeer gelukkig met Harry. En hij is tenminste van een goede tovenaarsfamilie, het is niet alsof hij een Modderbloedje –AW!" Draco gilde wanneer Harry hard op zijn achterste kletste.

"Draco Malfidus! Wat heb ik je gezegd over het gebruik van dat woord?" Nu schokten de schouders van de Griffoendors, Ravenklauwer, Huffelpuffers en niet zo maar een paar van de Zwadderaars van ingehouden gelach. Draco zond Harry een moorddadige blik – deal of geen deal, Potter was te ver gegaan. Harry was niet onder indruk en knipoogde naar hem.

Lucius stond op het punt te exploderen. Ron en Hermelien besloten hem af te maken.

"God, Draco, en al die tijd dachten we dat je Harry haatte en probeerde hem kwaad te krijgen, terwijl jouw kleine stunts eigenlijk allemaal een manier waren om te flirten!"

"Eerlijk gezegd, Hermelien, durf ik te wedden dat Draco inderdaad probeerde Harry kwaad te krijgen. Ik durf te wedden dat deze kinky kleine klootzak hoopte dat Harry hem eens een goede rammeling zou geven." Wanneer dit gezegd was verloor de hele Grote Zaal het, zelfs Harry, en ook Lucius Malfidus. Hij greep Draco stevig beet bij de arm.

"Kom Draco, ik vertrek. Leidt me naar buiten." Ze verlieten allebei de Grote Zaal waarin alle studenten nog schaterden van het lachen, Draco zond het Gouden Griffoendor Trio de meest vuile blik die hij maar kon opbrengen. Harry zat neer en vergezelde zijn vrienden voor de lunch, terwijl hij tranen van plezier uit zijn ogen wreef.

"Ron, dat was briljant!" Ron grijnsde van oor tot oor.

"Bedankt, vriend," zei hij waarna hij stiller vervolgde, "Echt, Harry, je gaat ons nu toch vertellen wat er hier aan het gebeuren is, hé?"

"Natuurlijk. Laten we een beetje eten samenpakken en naar rustigere plek gaan om te praten." De drie vrienden stapelden enkele sandwiches op een paar borden en verlieten de Grote Zaal, Harry wuifde vrolijk tot ziens naar al zijn verraste maar nog steeds lachende vrienden.

"Wow, dus Malfidus moet eigenlijk met Pansy trouwen en hij gebruikt jou als dekmantel? Dat verklaart waarom hij je niet uitmoordde in de Grote Zaal vandaag." Harry, Hermelien en Ron zaten op lessenaars in een ongebruikt klaslokaal in de gang van Bezweringen, en Ron dacht na over het verhaal dat Harry hen juist had verteld.

"Maar eerlijk, Harry, moet geduurde de rest van jaar doen alsof jij en Malfidus iets hebben? Is dat niet verschrikkelijk?" Hermelien keek bezorgd. Harry opende zijn mond om te antwoorden wanneer er een stem sprak vanuit de deuropening.

"Nog niet eens half zo verschrikkelijk als wat jullie me zonet hebben aangedaan." Het was Draco Malfidus, en te oordelen naar de uitdrukking op zijn gezicht, was hij vrij kwaad. Harry blies een kus zijn richting uit.

"Hey, liefje."

"Zwijg, Potter, ik ben op dit moment ontzettend kwaad op jouw. Wat had die hele stunt in de Grote Zaal in hemelsnaam te beteken?"

"Oh alsjeblief, alsof je dat niet verdiende voor alle erge dingen die je ons al hebt aangedaan. En wat ga je doen misschien? Ga je het soms uitmaken ofzo? Ik betwijfel dat ik zo veel geluk zal hebben." Harry had en punt, en Draco wist het. Wist en haatte het. Zolang dat hij Harry nodig had als voorwendsel, zou hij zo ongeveer alles dat de Griffoendor hem aandeed moeten kunnen verdragen.

Draco keek dreigend, maar ging desondanks binnen en zette zich bij de drie in de kamer. Hij moest met Potter praten, en hij was een beetje benieuwd naar Ron en Hermeliens snelle antwoord tijdens lunch. "Ik moet vragen, hoe wisten jullie twee dat jullie moesten meegaan met dit plan? Er is geen manier waarop Harry dit jullie had kunnen vertellen."

"We wisten niets over het plan tot zo ongeveer een paar minuten geleden. Alles dat we wisten was dat Harry deed alsof hij met jou uitging en dat het je vader woedend maakte. Dat was meer dan genoeg reden om het spelletje mee te spelen," verklaarde Hermelien.

Draco was stomverbaasd. "Jullie speelden mee met Harry terwijl hij deed alsof hij mijn vriend was gewoon omdat het mijn vader woedend maakte?"

De Griffoendors knikten. "In een notendop, ja. In het geval dat je het nog niet doorhad, Malfidus, je vader is een vervelende zak." Ron nam niet bepaald en blad voor de mond.

Draco keek hen fel aan, maar niet echt zo hard. Het was niet bepaald nieuws voor hem. Hij ademde eens diep in. "Oké dan, Potter, ik heb je echt nodig om hier met door te gaan. En we moeten overtuigend overkomen. Het is overbodig te zeggen dat de stunt in de Grote Zaal mijn pa niet echt heeft overtuigd. Ga je er echt met door?"

Harry deed alsof hij hier diep over nadacht. "Hmmmm, Malfidus, ik weet het niet."

"Oh, komaan, Potter! Ik heb dit nodig!"

Harry's ogen twinkelden. "Je vergat het toverwoord."

"Wat? Waar heb je nu weer in vredesnaam over? Welk toverwoord?" Ron leek ook vrij verward.

Hermelien rolde met haar ogen. "Oh, kom nou toch. Het is een Dreuzel uitdrukking. Hij wil dat je alsjeblief zegt."

Draco leek met afschuw gevuld te zijn. "Malfidussen zeggen geen alsjeblief."

"Mijn Malfidus zegt alsjeblieft." Harry's ogen dansten met onderdrukt amusement.

Draco leek klaar om te doden, maar deed zijn ogen toch toe en zei, "Oké dan, Potter, mij best. Alsjeblief?"

Harry grijnsde. "Goed. Op een voorwaarde."

"En welke is dat dan wel, Potter?"

"Je moet je gedragen ten opzichte van mijn vrienden. Eén enkele opmerking over Modderbloedjes, wezels, of geld en het is gedaan. Verstaan?"

Draco knikte met zijn hoofd, hij realiseerde zich dat het een heel stuk erger geweest had kunnen zijn. Vervolgens lachte Draco een beetje hautain. "En jij, Potter? Jij zit niet in de deal. Wil je daarmee zeggen dat ik me niet moet gedragen ten opzichte van jou?"

Harry grijnsde. "Ik kan alles aan dat je tegen me zegt, maar mijn vrienden moet je er buiten laten."

Ondanks zichzelf, grijnsde Draco bijna terug. Harry was misschien wel een eigenwijze schoft, maar hij had lef. Draco zou het haten dit ooit te moeten toegeven, maar hij bewonderde hem er wel voor. "Nog een ding, Potter, sinds de lessen bijna gaan beginnen. Jij en ik moeten ons verhaal op elkaar afstemmen, want mensen gaan er ons vragen over stellen. Het zou ook geen kwaad kunnen als we een paar dingen over elkaar te weten kwamen. We moeten nu eenmaal overtuigend zijn."

Harry knikte langzaam. "Waarom gaan we niet samen naar Zweinsveld morgen? Iedereen kan ons daar dan samen zien, en we kunnen ons verhaal op elkaar afstemmen. Hel, ik zal je zelfs trakteren op een drankje."

Draco snoof maar knikte desondanks in overeenkomst. Hij draaide zich om te gaan.

"Wacht, Malfidus."

"Wat nu weer?"

Harry hield het bord met sandwiches voor zich uit die hij had meegebracht uit de Grote Zaal. Wanneer Draco zijn wenkbrauw fronste in vraag, zei Harry gewoon, "Je hebt lunch gemist."

Een miljoen sarcastische opmerkingen ontsprongen in Draco's gedachten, maar toen hij Harry's uitdrukking zag, deze was open en zonder een spoortje kwaadwilligheid, knikte hij gewoon en nam er een aan.

Die avond in de leerlingenkamer was Harry er in geslaagd alle nieuwsgierige vragen te ontwijken van de andere Griffoendors, zeggend dat hij alles zou uitleggen wanneer de tijd er rijp voor was maar dat hij op dit moment huiswerk te doen had. Ron en Hermelien gingen mee met hem naar boven.

"Echt, maat, ik snap echt niet hoe je hier akkoord met bent gegaan." Ron sprak stilletjes tegen Harry terwijl Hermelien medelevend knikte. "Ik bedoel, het is Malfidus, in Merlijns naam! En het is nog maar het begin van het jaar! Hoe ga je dit overleven?"

Harry leek in gedachten verzonken. "Weet je, het is raar, maar ik vind het echt niet erg. Je zou misschien wel denken dat ik er problemen met heb, maar het is niet zo. Het punt is, ik zit al in mijn zesde jaar, en er is niemand in deze school die ik nog maar een beetje leuk vind op die manier, dus deze relatie zal mijn kansen met andere personen al zeker niet verbrodden. Het kan me niets schelen wat mensen denken over mijn seksuele geaardheid, dus dat is ook al geen probleem. En niet alleen dat, maar Malfidus zal zich moeten gedragen nu, en dat zal wel degelijk een verbetering zijn ten opzichte van de voorbije jaren dat we hier waren."

Hermelien leek nog steeds niet overtuigd. "Ben je hier echt zeker over, Harry? Ik bedoel, het is echt typisch voor jou om iets vriendelijk en nobel te doen voor je ergste vijand. Weet je zeker dat Malfidus niet van je zal profiteren?"

"Hoe kan hij dat nou doen? Hij heeft mij nodig om hem te beschermen van dat huwelijk. En daarbij, ik denk dat het eerder omgekeerd is. Ik ben er niet zeker van dat ik alle kansen zal kunnen weerstaan om van Malfidus te profiteren. Net als vandaag. Dat was echt plezant."

Ron knikte. "Goed punt, maat. Misschien kan je hem in de tussentijd zelfs nog wat manieren bijbrengen. Mijn broer Charlie zei altijd dat je een goeie drakentemmer zou zijn, en wil Draco niet 'draak' zeggen? Misschien kun je een of andere manier vinden om Malfidus te temmen."

"De beroemde Harry Potter, een drakentemmer? Reken maar op Charlie om zoiets te verzinnen." Harry grijnsde. "En bovendien, jullie vergeten het beste deel van deze overeenkomst."

"En wat is dat dan, Harry?" vroeg Hermelien.

"Dat ik mijn hele tijd al starend naar Malfidus mag spenderen. Hij mag misschien wel een kwaadaardige rotzak zijn, maar hij is super knap. Hij moet zo ongeveer de aantrekkelijkste jongen zijn die ik ooit gezien heb."

"HARRY!" Ron en Hermelien leken compleet verafschuwd maar lachten toch, omdat ze dachten dat Harry een grapje maakte.

Maar dat deed hij niet.

A/N: Please R/R!