Naam: Dutchie

Datum: Maart-April 2006

Woorden: 2768

Rating: T

Criteria: minimaal 2500 woorden, maximaal 3000 woorden.

Samenvatting: Er is een saboteur aan het werk op de Albatros

Disclaimer: Küstenwache is een product van ZDF en Opalmedia.

Sabotage.

Hoofdstuk 1.

"Rot ding!" bromde Wolfgang. "Wat is er aan de hand Wolfgang?" vroeg Holger. "Ik krijg die verdomde schroef niet los." Wolfgang probeerde het opnieuw en plotseling gaf de schroef mee. De leiding schoot los een Wolfgang keek een lading olie in zijn gezicht. "Ok. Nu is het genoeg!" foeterde hij. Wolfgang keek naar de schroef en bromde iets. "Nu moet ik ook nog eens naar de werkplaats om nieuwe schroeven te gaan halen!" "Schroeven?" vroeg Kai Norge die net aangelopen kwam. "Hier klopt iets niet." Wolfgang hield de schroef vlak bij zijn gezicht zodat hij hem beter kon bekijken. Aan een kant was de schroef ingescheurd. Wolfgang gaf de schroef aan Holger. Deze bekeek de schroef en keek Wolfgang aan. "Hoe kan zoiets gebeuren?" "Geen idee." Wolfgang probeerde nog een schroef los te draaien. Deze ging er ook moeizaam uit en zag er het zelfde uit. "Ik ben blij dat ik dat nu zie," zei Wolfgang opgelucht tegen Holger. "Hoezo?" vroeg een nieuwsgierige Kai. "Machine schade." Holger kon zijn oren niet geloven. "Hoe kan dat nu! Het schip is pas twee maanden oud!" Holger begon langzaam kwaad te worden. "We kunnen onmogelijk vandaag uitlopen," zei Wolfgang die Holger negeerde. "Ik moet naar de werkplaats en ik moet de werf bellen." Holger kon het nog steeds niet geloven. "Ok. Doe dat. Ik ga Gruber informeren dat we niet uit kunnen lopen."

Een paar minuten later was Holger in Grubers kantoor. "Meneer Gruber, we hebben een probleem met de machine. We kunnen vandaag niet uitlopen." Gruber keek hem aan. "U maakt een grapje toch?" "Nee, ik meen het. Unterbaur heeft de machine vanmorgen gecontroleerd en is daar tegen een probleem opgelopen. We hebben geluk dat we nog niet vertrokken zijn. Nu moet Wolfgang meerdere schroeven vervangen." "Wat zou er gebeurt zijn als jullie waren uitgelopen?" "Wolfgang zei Machine schade." Gruber ging zitten en schudde zijn hoofd. "Ook dat nog," zuchtte hij. "Zijn er problemen meneer Gruber?" Holger ging zitten en keek hem aan. "Vanmorgen zijn alle PC's afgestort en gisteren was er brand in de werkplaats. En nu dit weer…"

Ondertussen was Wolfgang naar de werkplaats gelopen. "Wat is hier gebeurt Senna?" vroeg hij zijn collega. "Gisterenavond was er een klein brandje," zei ze. "Zijn er problemen Wolfgang?" vroeg ze en wees naar de schroeven. "Ik heb deze schroeven vanmorgen uit de machine gedraaid en zag dat ze gescheurd waren." Hij gaf Senna de schroeven. "Dat kan toch niet!" Een verbaasde Senna keek naar de schroeven. "Deze schroeven zaten in de Machine?" vroeg Senna nog een keer voor de zekerheid. "Ja," antwoordde Wolfgang. "Dan hebben ze toch in de werf een hele grote fout gemaakt." "Hoezo?" vroeg Holger die net aangelopen kwam. "Ze hebben de verkeerde schroeven in de maschine gebruikt." "Hoe bedoelt u?" Holger keek haar vragend aan. "Kan ik u dat later toelichten? Ik moet nu de werf bellen." "Geen probleem." Holger en Wolfgang liepen terug naar het hoofdkantoor en wachtte op Senna.

Tien minuten later kwam Senna de centrale binnengelopen. "Ik geloof dat we een heel groot probleem hebben," zei ze tegen Holger en Wolfgang. "Ik heb hier de gegevens van de Albatros 2," zei ze en gaf Wolfgang de papieren. "De schroeven die je eruit hebt gehaald Wolfgang zijn niet de schroeven die de werf erin heeft gezet." "Dat snap ik niet." Holger ging zich erbij zitten. "Er is maar één verklaring voor. Sabotage." Senna ging zitten. "Wat!" riep Gruber die dat laatste had meegekregen. "Dat kan toch niet waar zijn!" "Wolfgang vind je het goed als ik de Machine eens nader inspecteer?" Senna keek hem aan. "Geen probleem," antwoordde hij.

Senna draaide een van de schroeven los en zag dat deze ingescheurd was. Ze pakte de loep die ze meegenomen had en bekeek de schroef opnieuw. Ze gaf Wolfgang een nieuwe schroef van hetzelfde type. "Zou je die eens kunnen vastdraaien?" Wolfgang keek vragend naar Gruber. "Mag ik vragen waarom?" Gruber keek haar aan. "Dat kan ik nu niet zeggen, maar kunt u mij dat plezier doen?" Wolfgang deed wat er werd gezegd. Hij draaide de schroef vast. Senna bekeek de schroef van alle kanten en kon maar één conclusie trekken. Wolfgang had deze schroeven niet vastgedraaid. "Heb je vaker deze schroeven losgedraaid?" "Ja, ik heb er nog nooit problemen mee gehad." "De schroef die jij hebt vast gedraaid zit anders dan de schroeven die er nog inzitten. Dat betekend dat iemand anders die schroeven heeft vastgedraaid," concludeerde Senna. "Waaraan kun je dat zien?" vroeg Wolfgang nieuwsgierig. "De andere schroeven zijn vaster aangedraaid. En ik geloof dat ze zijn vastgedraaid met een elektrische schroevendraaier, omdat ze vaster zijn aangedraaid dan normaal. En zie je deze krassen?" Wolfgang keek over haar schouder en zag wat ze bedoelde. "Dat kan alleen een elektrische schroevendraaier gedaan hebben." "Daarom gingen die rot schroeven niet los," bromde Wolfgang.

Senna draaide overal nieuwe schroeven in zodat niks meer kon gebeuren. "Ik laat reserve schroeven hier. Als je weer een probleem hebt kun je meteen de nieuwe schroeven plaatsen." "Ik hoop dat dat niet nodig zal zijn," zei Wolfgang. "Ik zou elke dag de schroeven controlen, want degene die dit heeft gedaan zal het weer proberen." "Prima." Wolfgang liep naar zijn hut en verstopte de schroeven op een veilige plaats. Holger bedankte Senna voor haar hulp. "Graag gedaan," zei ze en ging weer terug naar de werkplaats. 's Avonds kwam de Crew van de Albatros bij elkaar bij Kalle in het Café. De dochter van Julia en Jan Kamp was vandaag jarig. Kalle had Sara op de arm toen de Crew binnen kwam. Direct had Sara Holger gezien en wilde naar hem toe. "Ik geloof dat jij haar lievelings oom bent," merkte een lachende Julia op. Holger glimlachte en nam Sara over van Kalle.

Holger was al vroeg op de Albatros omdat hij nog papieren moest lezen en ondertekenen. Toen hij naar zijn hut toeliep hoorde hij Wolfgang vloeken. Hij liep direct de machinekamer binnen en zag Wolfgang met een schroef in de hand staan. "Die ding zijn toch niet gescheurd he?" "Ik geloof dat Senna gelijk heeft. We hebben een saboteur aanboord." Wolfgang smeet de schroef weg en haalde uit zijn kamer nieuwe schroeven. "Zeg tegen niemand iets. We moeten de dader op heterdaad betrappen." Holger liep naar zijn hut en begon met werken. Tien minuten later klopte Wolfgang op de deur. "Alles is weer in orde," zei hij. "Ik heb een camera geïnstalleerd die constant de machines in de gaten houd." "Prima, ik hoop dat we hem kunnen pakken," zei Holger een beetje geïrriteerd. "Dat hoop ik ook. Ik ben naar de werkplaats als je me nodig hebt." Wolfgang verliet het schip en wandelde op zijn gemak naar de werkplaats om nieuwe schroeven te halen.

Undertussen was de gehele Crew aan boord en wachtte ze op Gruber en hun nieuwe Navigator en bootsvrouw. Holger en Jana waren aan dek toen Gruber en hun twee nieuwe collega's aankwamen. "Mag ik jullie voorstellen aan Jan Kamp en ," zei Gruber. Jan en Zara schudde de handen van de crewleden. "Welkom terug aanboord Jan," zei Holger. "Dank je. Het is weer goed om terug te zijn." Holger kwam de nieuwe bootsvrouw bekend voor. "Hebben wij al eerder kennis gemaakt?" vroeg hij haar. "Klopt. Een paar jaar geleden hebben wij ons leren kennen," zei ze. "Toen heb ik u nog uitgescholden." Holger dacht diep na en plotseling viel hem iets in. "Klopt. Wat zei u toen…" zei Holger glimlachend. "Herhaal dat maar liever niet," zei ? zacht. "Welkom aan boord," zei hij. "Dank je wel Kapitein." Gruber ging weer van boord en wolfgang kwam net aangelopen. "De nieuwe streepje oude zijn aan boord," zei Jana die tegen de reling op stond. "Nieuw streepje oude? Dat klinkt goed," zei Wolfgang. "Ik ben benieuwd." Wolfgang liep de kantine binnen en zag Jan staan. "Welkom terug Jan," zei hij en gaf hem een hand. "En jij moet onze nieuwe…" Wolfgang bleef midden in de zin steken. "Ben jij onze nieuwe bootsvrouw?" zei hij verbaasd. "Verbaasd?" zei ze lachend. "Ja dat ben ik zeker… klerelijers waren we toen hé," zei hij en schudde haar hand. "Uhm…sorry van toen," zei ze zacht. "Is al goed. Welkom aan boord." Holger kwam binnengelopen. "Klaar maken om uit te lopen!" beviel hij. Iedereen ging naar zijn post en even later vaarde de Albatros de haven van Neustadt uit.