Assepoetser

Disclaimer: Battle B-daman is niet van mij, noch de personages.

Ik was zo blij dat er eindelijk iemand had gereviewed op mijn verhaal, dat ik onmiddelijk besloot dit hoofdstuk toe te voegen!

Hoofdstuk 2: Een bizarre ontmoeting

Gray stond vermoeid op. Gisterenavond was het laat geweest. Hij moest samen met Yamato uitnodigen maken voor het komende bal. Op dat bal zou hij zijn toekomstige bruid vinden. "Gray!" klonk het. "Ja?" geeuwde Gray. Yamato kwam binnen. "Ah, je bent al wakker. Mooi zo! We moeten de uitnodigingen nog uit delen."

"Moet ik daarvoor mee?"

"Prins Gray niet," zei Yamato, "maar Berkhart wel!"

"Berkhart??"


Terry was al 2 uur wakker. Hij had het ontbijt al klaargemaakt en was nu buiten de vogels aan het voeden. Terry wandelde rustig naar binnen, toen plots het helse gerinkel van een van de bellen begon te rinkelen. Onder de bel hing de naam Wen. Terry haastte zich en maakte de drie dienbladen op. Ondertussen was ook broer Li wakker geworden. Terry pakte het ontbijt en verdeelde het over de dienbladen. Dan ging ook het laatste belletje rinkelen en Terry maakte zovlug als hij kon koffie klaar.

Tien minuten later vertrok Terry met drie dienbladen naar boven. Hij kwam aan bij Wen's kamer.

"Goedemorgen Wen," zei Terry vriendelijk.

"Je bent te laat met het ontbijt!" zeurde Wen. Terry zette het dienblad op zijn nachtkastje. "

Pak die bende kleren eens mee!" commandeerde Wen.

"Ja Wen," zei Terry en hij vertrok met de wasmand en de twee dienbladen naar Li's kamer.

"Goedemorgen Li," glimlachte Terry.

"Ben je er eindelijk?" vroeg Li knorrig.

"Sorry Li," verontschuldigde Terry zich.

Li wees naar een wasmand. "Pak mijn was mee!"

"Ja Li," en Terry vertrok met twee wasmanden en een dienblad naar de laatste kamer: de kamer van zijn stiefvader.

"Goedemorgen stiefvader," zei Terry.

"Goedemorgen Terry. Zet het maar op het tafeltje. Laten we het eens hebben over de taken van vandaag," zei Ababa rustig. Terry knikte en wachtte op de bevelen van zijn stiefvader.

"De gordijnen moeten gelapt worden, de gang moet geboend worden, de vensters moeten gekuist worden en de keuken moet geveegd worden. Dat is het eerste wat in me opkomt…voor nu," grijnsde Ababa. Terry boog en vertrok zonder iets te zeggen.


Gray had zich verkleed als dienaar en Joe de wacht opdracht gegeven niemand in zijn kamer te laten, zeker zijn ouders niet. Yamato stond beneden al te wachten. "Eindelijk," zei Yamato.

"Hoe heb ik me ooit door jou kunnen overhalen?" vroeg Gray.

"Mensenkennis," zei Yamato trots.

Typisch Yamato. Hij mensenkennis? Hij weet niet eens wanneer hij beledigd wordt, dacht Gray.

"Kom Berkhart. Laten we naar de markt gaan!" Gray zuchtte nog iets diep voor hij Yamato volgde naar de poort.


Terry was de gang aan het boenen, toen er een gil klonk uit een van de kamers boven. Wat nu weer? vroeg Terry zich af. Hij haastte zich naar boven en kwam in Wens kamer aan.

"Wen? Wat is er aan de hand?" vroeg Terry aan zijn stiefbroer. "Ik heb bobbels op mijn kaak!" Terry kwam wat dichterbij. "Dat zijn puistjes, Wen."

"WAT?!" schreeuwde Wen, "Hoe moet ik dan uitgaan met Lienna?" Terry zuchtte. "Je kan er toch wat crème opdoen," zei hij. "Crème?" zei Wen niet-begrijpend.

"Je kan dat kopen op de markt." Wen duwde Terry opzij en liep de kamer uit: "PA!"


Yamato en Gray liepen al een tijdje op de markt. Ze hadden al wat uitnodigingen uitgedeeld en hadden zelfs al een zangeres gevonden voor het bal.

"Wat ziet mijn leeuwenoog? Is dat Yamato?" Een leeuw kwam vanachter het kraam. "Dag Assado!" zei Yamato vrolijk. Gray keek verward van Yamato naar de leeuw, tot Gray door had dat de leeuw eigenlijk een knul was met een leeuwenpak aan.

"Wie is die nieuwe?" vroeg de leeuweknul Assado aan Yamato. "Dit is Berkhart, Assado," zei Yamato. "Dag Berkhart!" Gray gaf de leeuweknul een hand.

"Zo, en wat brengt de dienaars van de koning hier?" vroeg Assado. Yamato pakte zijn vriend bij de schouder en begon te vertellen over het bal.

Terry, Li, Wen en Ababa liepen op de markt rond, opzoek naar crème voor Wens puistjes. Natuurlijk had de stief familie ook al andere dingen gekocht en die spullen hadden ze in Terry's handen gestoken. Terry wist na een tijdje helemaal niet meer welke kant hij op moest door de torenhoge berg met spullen en ging dan op zijn gevoel af. Er klonk een luide BANG en Terry lag op de grond bedelft onder de gekochte spullen.

De eigenaar van het kraam, dat door Terry nu kapot was, was Assado. Vloekend liep hij naar Terry. "Idioot!" brulde de leeuw.

"Sorry," fluisterde Terry. Maar Assado bleef brullen en vloeken. De eigenaar van het kraam daarnaast, de plaatselijke mecanicien, hielp Terry overeind. Assado was ondertussen al wat gekalmeerd door Gray en Yamato.

"Het spijt me, meneer," snikte Terry zacht.

Yamato kon zijn lach niet inhouden. Assado kreeg het op zijn heupen: "Wat sta je daar te lachen?"

"Rustig Assado," zei Gray, maar Assado luisterde niet en begon zich af te reageren op Yamato. Bull probeerde Assado ervan te weer houden Yamato aan te vallen.

Terry zag zijn stief familie al zien wachten op hem, dus begon hij zo snel mogelijk alles op te pakken. Daarbij werd hij geholpen door een glimlachende Gray.

Terry kreeg daar een gelukkig zalig gevoel bij; het gevoel dat hij vroeger altijd had wanneer mensen naar hem glimlachte, de tijden dat hij buiten speelde met Bull of lachte met zijn moeder Mie, gelukkig zalige tijden…

"Terry! Stop met lanterfanten en kom hier!" riep Ababa uit. Terry rende onmiddellijk naar zijn familie.

"Rare gast!" snoof Assado. "Terry is de goedheid zelve," zei Bull. "En hij brengt me altijd aan het lachen," voegde Yamato toe. "Terry…" zei Gray dromerig.

"Ja, Terry met de kwaadaardige stief familie," zei Bull, "Nu ik moet maar waar eens aan het werk." En Bull ging terug naar zijn eigen kraam. Assado mopperde iets onhoorbaar en vertrok met zijn kraam naar huis.

Yamato zuchtte. "We moeten meer uitnodigingen uitdelen voor het bal!" "Hé?" "Gra-Berkhart, waar zit je met je gedachten?"


Review!