Dag iedereen!

Hier is het volgende hoofdstuk! Bedankt voor de reviews! Schrijf er maar zo veel als je kan :d

Dikke kus,

Myketje

Xxx

---------------------------

Hoofdstuk 6

'Welkom in Goudgrijp! Jullie worden verwacht in de vergaderzaal. Ik zal jullie erheen brengen.'

Harry is dadelijk vooraan en leidt de groep die bestaat uit Sirius, Remus, Hermelien, Ron, Ginny,Fred, George en hemzelf, mee met de kobold, diep de bank in. Ze wandelen in donkere, slecht verlichte gangen waar geen ziel, mens of kobold, te zien is. Hier en daar staat een wacht; maar dat is het ook.

'Hee, jij bent Grijphaak! Ik herken je, op mijn 11de verjaardag heeft u mij en Hagrid naar de kluis gebracht. Toen is ook dat pakje meegekomen. Wat een geluk dat we er die dag waren, anders had Voldemort het later die dag gestolen!'

Met deze woorden draait de kobold, die inderdaad Grijphaak heette, zich om. 'Wat bedoeld u, meneer Potter, Was het de Heer van het Duister die de kluis probeerde te overvallen? Waarom waren wij daar niet van op de hoogte?'

Op dat moment hoort Harry Sneep's stem: 'Nodig de kobold ook uit: we zullen hem even vertellen wat er op til staat. Hij kan ons nog goed van pas komen!'

'Gijphaak, zou u aanwezig willen zijn bij de vergadering, alles wordt dan verduidelijkt. Ik verzeker u dat u niet de enige kobold aanwezig zal zijn. Het hoofd van Goudgrijp zal er ook zijn.' Goudgrijp stemt in en ze wandelen nog dieper de bank in.

'Harry, wat is dat nu van die investeringen…' '…van een zekere topfopshop?' De tweeling kon hun nieuwsgierigheid niet langer te baas, zoals gewoonlijk, en ze lieten dat merken. Ook Remus en Sirius waren geïnteresseerd aan het kijken wat er gaande was: zij dachten dat ze naar de kluizen zouden gaan om geld in te slaan ofzo… Wat deden ze dan hier?

Hermelien was Ron en Ginny aan het vervelen over een koboldenoorlog die ondergronds had plaatsgevonden. De tovenaars en heksen hadden duidelijk verloren. Zij hadden er tenminste geen erg in.

'Jongens, ik wil jullie iets meedelen, maar wacht tot we er zijn, alles wordt wel duidelijk over enkele momenten.'

'Hier is het meneer Potter. Uw andere gasten zijn er al. De magie is ook in plaats: u kunt er zeker van zijn dat alles in het geheim zal gebeuren. U kunt hier 3 dagen blijven terwijl het voor anderen maar als een halfuur aanvoelt. Discretie is ook aanwezig.' De kobold lacht een nogal moordlustige grijns, maar Harry weet waar de kobold het over heeft: in de toekomst had hij een pact met enkele overlevende kobolden gesloten en zij hadden dit soort magie prijsgegeven. Ze waren hier veilig.

---------------------------------------------------------------------------

Het duurde een tijdje voor dat iedereen een plaatsje gevonden had in de grote vergaderzaal. Harry naam plaats aan het verre uiteinde, naaste een figuur, geheel gekleed in het zwart. Naast deze figuur zaten 2 kobolden en Grijphaak nam plaats naast de linkse. Ze wisselden een paar woorden uit in een onbegrijpelijke taal, maar toen werden ze rustig en gingen ze wachten tot het begon.

Iedereen keek afwachtend naar Harry. Remus Lupos kon je zien denken.

'Ja, ik denk dat we kunnen beginnen. Eerst dit nog accio.' Zonder pardon vlogen alle toverstokken, behalve die van Harry en zijn kompaan, naar de uitgestrekte hand van Harry Potter. Sirius sprong woest op: 'Waar ben je mee bezig Harry, geef onze stokken terug! Je mag niet eens toveren buiten Zweinstein!' Remus keek nog bedenkelijker maar zorgde er toch voor dat Sirius terug ging zitten.

'Ik zweer op mijn magie dat alles wat ik hier vertel de waarheid is.'

'Ik en Severus,' bij deze woorden trok de onbekende zijn kap weg en het hoofd van Severus Sneep kwam tevoorschijn, 'wij komen uit de toekomst, 10 jaar later om precies te zijn. Wij hebben tegen Voldemort gestreden totdat iedereen dood was. De tovernaarswereld was toen al uiteen gevallen. Voldemort was dood, op het einde. Maar tegen een veel te hoge prijs: iedereen is gestorven op het eind. Velen zelfs al voor het eind. Sirius, jij sterft eind dit schooljaar in het departement van mystificatie in de doodskamer. Je valt door het doek. Remus, jij sterft 2 jaar later, niet zolang na Perkamentus die vermoord wordt op Zweinstein. Je liet een zoon achter Remus. Wat ik en Severus hier doen is tegen dewetten vande magie,dat weten we Hermelien. Maar het lot heeft ons een nieuwe kans gegeven om het kwaad fatsoenlijk uit te roeien.' Harry gaat zitten en Severus staatrecht en gaat verder: 'Wij willen een nieuwe groep oprichten, de kern tegen Voldemort. De orde is niet efficiënt, ze wachten maar af. Deze afscheuring zal zelf het recht in handen nemen, de dooddoeners uitdunnen en Voldemort verslaan. Om jullie even te laten zien waarom ik en Harry dit moeten doen, zal ik wat herinneringen laten zien.'

Severus deed een paar van zijn herinneringen in de hersenpan. Harry voegde er vlug nog wat bij, maar was zorgvuldig dat Sneep er als held inzat en niet als de vijand die hij voor Harry al die jaren was. Dat verhaal was voor een later tijdstip. Nu was het belangrijk dat iedereen wist wat er gaande was en afspraken te maken.

De kobolden stonden opdat moment recht: 'Wij zijn vereerd om dit mee te mogen maken, maar wat gaat dit ons aan? Dit is een oorlog van tovenaars, heksen: mensen! Wij willen neutraal blijven in dit conflict!'

Harry lachte zuur: 'Jullie waren ook neutraal de vorige keer. Dat ging goed totdat Voldemort het ministerie overnam. De slag om goudgrijp was 1 van de bloedigste uit de geschiedenis van de kobodenoorlogen; en dat wilt iets zeggen. Van jullie grote aantal, waren er nog een 100-tal over. Zij hebben mij en mijn vrienden geholpen Voldemort te overwinnen. We hebben onze magie samengebonden en samen met hun hulp, heb ik een spreuk ontwikkeld die Voldemort overmeesterde. Het gevolg was wel dat Ron stierf: de magische terugslag was te groot.' Harry's stem werd even schor als hij het beeld van zijn gevallen vriend voor zijn ogen flitste. 'Deze keer laat ik zien wat er gaat gebeuren, ik hoop dat ik goudgrijp zo kan redden. Vlak na de val van de tovenaarsbank, hadden we het heel moeilijk. We moesten ene tijdje als dreuzels leven om aan geld te komen. Uitendelijk hebben we hulp gekregen van de overige kobolden die geregeld Goudgrijp konden binnendringen om zo aan goud te komen. We hebben zo veel vrienden verloren…'

Harry viel stil en Severus gebaarde dat iedereen de hersenpan in kon gaan. Zelf wilden ze het niet weer meemaken, zelf bleven ze achter. Ze wisten dat het wel enkele uren zou duren eer hun kliek de herinneringen gezien zouden hebben. Ze gingen achterover zitten om de plannen verder te maken.

'Wat is de volgende stap Severus?'

'We gaan op dooddoenersjacht' antwoordde Severus met een grijns…