A/N: zoals eerder vermeld, dit is slechts een fan vertaling, ik ben geen professional. Als je vreemd geformuleerde zinnen tegenkomt, voel je vrij om me daarvan op de hoogte te stellen, dan kan ik er wat aan veranderen.


HOOFDSTUK TWEE

Het regende veel harder nu, en de wind waaide ondertussen met een ongelooflijke snelheid. Jack en Arabella stonden in een steegje achter de kroeg, en de kleine overkapping hield hen niet droog. Hij draaide zich om om het meisje dat hem gered had te bedanken, maar voor hij de kans kreeg gooide ze hem tegen de buitenmuur van de Faithful Bride.

"Hoe durf je een gevecht te starten in de kroeg van mijn vader?" ze plaatste haar handen op haar heupen en haar bruine ogen schoten vuur. "Kon je geen andere plaats uitzoeken voor je zakkenrollerij? Een plaats zonder klanten die de boel verwoesten bijvoorbeeld?" Ze duwde hem tegen de muur en deed een stap naar achteren.

Jack veegde zichzelf schoon en haalde de kreukels uit zijn shirt. "Luister eens meissie, ik ben geen dief. Dit was niet mijn idee. En ik was niet aan het zakkenrollen." Jack zwaaide de plunjezak voor Arabella's gezicht heen en weer. "Kapitein 2-meter-lang-beestje daar had mijn zak gestolen, en ik heb hem simpelweg teruggevorderd. Dus, als mijn dank geen waarde heeft voor jou, dan pak ik mijn spullen bij elkaar, zeg geen 'bedankt' voor de ongastvrijheid, en ga mijn eigen weg. Savvy?"

Jack hief zijn hoofd op en begon te lopen. Maar Arabella greep zijn arm en gooide hem opnieuw tegen de muur.

"Heb je enig idee van wie je die zak hebt afgepakt – of hij nu wel of niet van jou is?" vroeg ze.

"Nee. En om eerlijk te zijn, het maakt me niet uit," zei Jack, terwijl hij probeerde los te komen uit Arabella's greep.

"Dat was Captain Torrents, idioot," zei Arabella en ze sloeg Jack bovenop zijn hoofd. Jack keek haar niet begrijpend aan.

"De beruchte en gevreesde…?" zei Arabella.

"Zegt me niets," antwoordde Jack.

"De bekendste piraat aan deze kant van Hispaniola?" probeerde Arabella opnieuw.

"Oh, wacht…" zei Jack plotseling met een blik van herkenning. Toen betrok zijn gezicht opnieuw. "Nee. Sorry."

"In ieder geval, je bent zo goed als dood als je iets van hem steelt."

"Kijk, ik ben geen dief," zei Jack. "Deze zak hier – en wat erin zit – is alles wat ik heb. Ik zou meer meegenomen hebben, ware het niet dat er erg weinig ruimte is voor verstekelingen."

Arabella rolde met haar ogen.

"Dus," vervolgde Jack, "zoals typisch is voor dit vervloekte eiland, stal een vervloekte piraat hem van me. Ik kan me niet eens herinneren wanneer het gebeurde. Die vervloekte kerel kwam van achteren. Maar ik kan je verzekeren dat dit hier mijn zak is." Jack sprong op een oud vat en opende de plunjezak. "Bijvoorbeeld," zei hij, gravend in de plunjezak en haalde er iets uit wat op een stok gemaakt van was leek. "deze kaars hier is… niet van mij?" Jack keek verward naar de kaars en gooide hem op de grond.

"Verassing." Zei Arabella sarcastisch.

"Nee, nee, nee!" zei Jack gefrustreerd. Hij groef dieper in de zak en haalde er iets uit wat mogelijk oud ondergoed was. Hij rilde en gooide het weg. Daarna vond hij iets wat op een gedroogde oude rat leek.

"Arabella, by the way," zei het meisje. Jack keek niet op. "Het 'meissie" heeft een naam," vervolgde ze, "en dat is Arabella."

"Jack," bromde Jack, zonder op of om te kijken. Er kwam geen eind aan de vreselijke dingen in de plunjezak. Hij gooide iets weg wat erg leek op een versteende drol.

"Kijk, het spijt me dat ik zo agressief was," zei Arabella oprecht. "Het is gewoon dat mijn vaders humeur al slecht genoeg is zoals het is. Als hij dit ziet zal hij in alle staten zijn. Het zal hem minstens een week kosten om de boel weer op de knappen. Ik bedoel, het repareren van de stoelen en tafels die jij hielp te vernietigen…"

"Er klonk een doffe tik toen iets wat Jack weggooide Arabella recht op haar voorhoofd raakte. Ze ving het op in zijn val. Het was een zware munt.

"Bedankt," mompelde ze sarcastisch. "Dit maakt alles goed."

"Het is het enige hierin met enige waarde," zei Jack nors. "Mijn mes, mijn kist, mijn spaargeld…" Hij keek op naar haar, onthutst, "…het is allemaal weg."

Gefrustreerd en boos keerde hij de zak om en schudde er enkele appelzaadjes uit.

Toen viel er iets groots en zwaars onderuit de zak en het landde op de grond met een harde klap. Jack sprong van de ton om het beter te bekijken. Zijn ogen lichtten op, terwijl zijn vingers het soepele leer vastpakten: een schede. Een lange schede. Een zwaard, ieder zwaard, zou een hoop geld opleveren op de zwarte markt… en deze leek een geschiedenis met zich mee te dragen. Hij zou rijk zijn! Nou ja, zo niet rijk, dan zou hij in ieder geval de spullen terug kunnen kopen die hij verloren had.

Hoewel, misschien zou hij het wel zelf houden. Hij had geen zwaard. En iedereen die iemand was in de Cariben had een zwaard…

Maar, toen hij de schede oppakte, realiseerde Jack zich dat het gewicht niet klopte: hij was veel te licht.

Jack zuchtte geïrriteerd en gooide de lege schede op te grond.

"Vervloekte piraten!"

Hij wreef in zijn ogen en zakte neer tegen de muur van de kroeg, terwijl hij een sombere – en niet-zo-rijke – toekomst voor ogen zag.

Maar Arabella's ogen werden groter toen de schede op de grond viel. Was dat goud?

Ze pakte de schede op, negeerde Jacks gemopper, en liet hem door haar handen gaan. Hoewel hij beschadigd was en onder het stof zat, waren de schitteringen van goud en zilver nog steeds zichtbaar in het leer dat glinsterde door de regen. Ook kon ze de ingedrukte versieringen voelen.

"Nee, het kan niet…" fluisterde ze ontzet. "Maak licht," commandeerde ze.

Normaal gesproken nam Jack van niemand orders aan, en al helemaal niet van de dochter van een boze kroegbaas, maar hij hoorde iets in Arabella's stem dat zijn aandacht trok. Zonder te protesteren haalde hij een kleine tondeldoos uit de zak van zijn shirt en stak het kaarsstompje uit de plunjezak aan. Arabella nam de kaars over en liet het zwakke licht over het leer schijnen.

"Kijk, daar –" zei ze, wijzend naar de schede. Het waren een paar woorden in een taal die geen van beiden herkende, een soort afkortingen, en daarna nog een paar inscripties in het Spaans. Daaronder stond iets in roodachtig goud. Hoekig en uitheems.

Quetzalcoatl. De Azteekse god.

Arabella floot. "Weet je wat dit is?" vroeg ze. Haar stem trilde van opwinding.

"Veel geld waard?" vroeg Jack.

"Het is de schede van het Zwaard van Cortés," fluisterde ze.

Jack's ogen werden groter.

"Er staat VAN HERNÁN. Dit is de schede van het vervloekte zwaard dat Cortés de kracht gaf om het Azteekse rijk te veroveren!" Arabella's ogen glinsterden van opwinding. "Volgens de legende maakte het hem onoverwinnelijk in gevechten… En het gaf hem vreemde krachten, zoals het laten geloven van de Azteken dat hij een god was. De Azteken geloofden dat hun god Quetzalcoatl op een dag terug zou keren, en met dit zwaard overtuigde Cortés hen ervan dat hij dat was. Volgens de legende heeft het zwaard slecht beperkte kracht als de eigenaar niet in het bezit is van de schede."

"Het speelde ook een rol in Cortés's ondergang… 'het verlies van de schede zal de val van koninkrijken veroorzaken,' zegt men. Ze draaide de schede om, terwijl ze naar het versleten leer en de glimmende juwelen keek, en huiverde. "Men zegt dat hij gemaakt is van de ingewanden van Azteekse offers."

"Verrukkelijk," zei Jack, en pakte de schede uit haar handen met zijn duim en wijsvinger. "Maar hoe is het hier terechtgekomen?"

"Steen-oog Sam was de laatste eigenaar," zei ze, denkend aan het gesprek dat ze eerder afgeluisterd had in de kroeg.

"Wat, die piratenkapitein? De schrik van Panama?" vroeg Jack.

Arabella knikte. "Jaren geleden. Hij nam het zwaard en de schede en gebruikte het om zichzelf koning the maken van een afgelegen eiland. Niemand weet wat er met hem of met zijn trouwe onderdanen is gebeurd. Misschien heeft het feit dat de schede zonder het zwaard is verschenen iets te maken met zijn ondergang.

Jack draaide de schede om in zijn handen en liet zijn vingers over de naden glijden. Vakmanschap, dacht hij. Het zwaard was één van de grootste schatten van de Cariben. Wat inhield dat het verliezen van de helft van wat het zo machtig maakte iedere beruchte en gevreesde piraat zo erg zou irriteren dat… Jack wilde er eigenlijk niet aan denken.

"Oké dan," zei Jack, "waarom sluip ik niet gewoon terug naar binnen, leg de zak zachtjes onder wat er over is van Kapitein Turnips* stoel, maak m'n excuses, en vergeet alles? Het spijt me dat ik uw magische schede heb meegenomen, meneer. Ik wist niet dat u van plan was om er uw eigen piratenkoninkrijk mee te starten. Veel succes ermee! Tot ziens."

Arabella schudde haar hoofd. "Je zit in de problemen," zei ze zachtjes. "als je zoiets steelt van een piraat als Torrents. Je kunt Tortuga beter meteen verlaten – of je gaat eraan." Ze maakte aanstalten om weer naar binnen te gaan.

"Wacht," Jack greep haar arm. "Ga met me mee."

Ze keek hem wantrouwend aan. Regendruppels hingen aan haar oogwimpers.

"Jij weet overduidelijk veel meer over legendarische dingen dan ik, en ook over de lokale 'bewoners' van deze wateren. En als iemand zag dat je mij hebt geholpen, dan ga je er zelf ook aan. Zelfs al ben je een vrouw. Nou ja, een meisje." Stotterde hij.

Arabella negeerde hem en dacht erover na.

"En," Jack vervolgde, "denk aan de vrijheid die ons ten deel komt als we dat zwaard hebben. Vrijheid en macht." Hoewel Arabella het probeerde te verbergen, zag Jack aan de blik in haar ogen dat ze verliefd was op het idee.

"Goed dan… het is niet alsof ik echt andere plannen heb… Naast in de Bride werken voor de rest van m'n leven, of totdat ik getrouwd ben," zei ze treurig. "Of, totdat m'n vader sterft aan de drank," voegde ze iets bozer aan toe. "Ik heb weinig – eigenlijk niets – meer hier sinds één of andere smerige piraat de Bride plunderde vorig jaar en m'n moeder met hem meenam. Hij was groot, wreed en ook lelijk. Ik mis haar echt, m'n moeder. M'n vader en ik zijn er zeker van dat ze…" Arabella dwaalde af.

Jack zag de blik op haar gezicht en voelde een vlaag van medeleven.

Arabella keek Jack recht in de ogen. "Oké dan. Ik ga met je mee. Maar we volgen mijn regels. Oké? Dat betekent dat je niet mag stelen van piraten – of van iemand anders wat dat betreft – onderweg."

"Hoe vaak moet ik het nog zeggen – Ik ben geen dief!" protesteerde Jack.

Arabella fronste en vervolgde, "Ik weet de perfecte boot. Hij is oud en verlaten en ligt in Salty Cove."**

Jack haalde zijn schouders op. "Sorry, meissie. Nieuw hier, weet je nog? Ik heb geen idee waar dat is. En ik denk niet dat het erg wijs is om één van de heren daarbinnen de weg te vragen."

Arabella dat er even over na. Daarop trok ze een houten haarspeld uit haar lokken en hield een uiteinde ervan in de vlam van Jacks kaars. Toen ze begon te branden, blies ze hem uit, waarna een houtskolen punt overbleef. Daarna scheurde ze een vierkant stuk stof van haar schort, legde het tegen de muur van de kroeg en begon een kaart te tekenen.

Jack zag dit alles met grote ogen aan. "Ik denk dat ik heel erg fortuinlijk ben met zo een… vindingrijke maat aan boord," zei hij en leunde grijzend naar voren.

"Noem me vindingrijk, maar ik ben niet je maat. We zijn zakenpartners, en dat is alles," zei Arabella en zette een kleine X op de juiste plaats, voordat ze de ruwe kaart aan Jack gaf. "Hier, houd je rustig voor drie dagen. Ik verzamel de voorraad – drinkwater en eten. Kom in drie nachten tijd naar de boot als het begint te schemeren."

"Uitstekend gedaan, mevrouw," zei hij en maakte een snelle buiging.

"We hebben onze boot. Maar…" ze keek verloren voor een moment, haar vlaag van energie over. De Faithful Bride was haar enige thuis geweest. "Waar gaan we naartoe?"

Jack rolde met zijn ogen. "We gaan achter dat verdomde, vervloekte zwaard aan, natuurlijk! Je zei het zelf, we zijn zo goed als dood. Hoe veel doder zullen we zijn als Cortés's vermiste zwaard en de krachten van een godenkoning in de handen vielen van Kapitein Torn Pants?"***

"Torrents," corrigeerde Arabella.

"Whatever."


* Turnip betekent "knol" of "raap".

** Salty Cove betekent "Zoute inham".

*** Torn Pants betekent "gescheurde broek".


Oorspronkelijke titel The Coming Storm, geschreven door Rob Kidd

Copyright ©2006 Disney Enterprises, Inc.

Disclaimer: Ik behoud geen rechten op de personages, het verhaal en enige andere inhoud. Ik ben slechts een fan vertaler.