Als je denkt: Hè? Dit verhaal heb ik toch al een keer gelezen?

Dat kan wel kloppen! Ik heb al mijn Nederlandse verhalen overgezet van mijn Bobo-is-tha-bomb account op dit account. De reden hiervoor is dat er nogal wat heisa was om een van mijn Engelse verhalen in de Gundam Wing categorie en ik voor de zekerheid mijn Nederlandse verhalen verplaatst heb. De inhoud is niet veranderd, ik heb alleen hier en daar fouten verbeterd. In essentie is het nog steeds hetzelfde verhaal als een aantal jaar geleden.

Veel plezier met lezen!

Kimberley: "Misschien hadden we beter naar een andere plek kunnen gaan."

Marloes: "Hoezo?"

Kimberley: "Die dooie vis daar heeft drie ogen!"

Marloes: "Wat? Echt waar? Vet cool!"

Kimberley: "Straks heb ik ook drie ogen!"

Marloes: "Hmm… misschien heb je gelijk."

Kimberley: "Wat? Dat ik drie ogen krijg?"

Marloes: "Nee! Dat we beter naar een andere plek hadden kunnen gaan. Japan is niet zo veilig met die nucleaire ramp."

Kimberley: "Dat zei ik je toch!" * Went zich tot de lezers * "Welkom bij de Animemachine 4."

Marloes: "Eerst beginnen we met een aantal snapshots om het een en het ander duidelijk te maken."

Kimberley: "Je bedoelt dat je wilt aantonen dat wij onze kinderen hebben getraumatiseerd?"

Marloes: "Is het zo erg dan? Anyway, veel plezier met lezen! Absolute Boyfriend is niet van ons en Gundam Wing en Yu-Gi-Oh ook niet!"

Hoofdstuk 1 - Snapshots!

In het vorige verhaal heb je kunnen lezen dat Kimberley en Marloes allebei moeder zijn geworden. Nina is de dochter van Marloes en Heero. Kathy die van Kimberley en Duo. Dit Is een korte samenvatting van de eerste veertien jaar van hun levens.

De eerste vier jaar van de levens van de twee telgen verlopen zoals de levens van vele andere kinderen. Pas na hun vierde verjaardag beginnen de twee meisjes kenmerken te vertonen van hun beide ouders.

Eerste zwemles:

Heero: "Waarom moesten wij eigenlijk gaan?"

Duo: "Omdat ik het kortste loodje trok."

Heero kijkt hem chagrijnig aan. Duo grijnst een beetje schaapachtig en richt zijn aandacht weer op zijn dochter die vrolijk in het water rond spartelt. Hij houdt haar vast bij haar middel zodat ze niet kopje ondergaat.

Heero: "Ik zweer je dat die zwemjuffen niet goed zijn!"

Duo: "Hoezo niet?"

Heero: "Ze zijn zo bezig met naar ons te staren dat de halve klas al bijna verzopen is. En die moeders hebben het niet eens door!"

Duo kijkt rond en ziet dat de zwemjuffen en de moeders allemaal naar hem en Heero staren. Eentje valt stuiptrekkend flauw. Hij grijnst een beetje.

Duo: "Goh… Misschien moeten Kimberley en Marloes de volgende keer gaan…"

-

Laten we even duidelijk maken dat Kimberley en Marloes NIET jaloers waren. Maar de mannen mochten niet meer met hun dochters naar zwemles na klachten van boze vaders die hoorden van niet oplettende zwemjuffen en flauwvallende moeders.

Achtste levensjaar van Kathy en Nina:

Kimberley: "Hoe kun je het in je hoofd halen om te gaan vechten?"

Kathy kijkt haar aan met alle boosheid die een achtjarig meisje kan voelen: "Ze deed gemeen tegen me!"

Kimberley: "Dan nog, lieverd. Je kunt niet zomaar iemand knock-out slaan."

Kathy: "Maar papa zei dat het mocht!"

Kimberley: "Wat?"

Kathy: "Papa heeft me wat dingen geleerd…"

Kimberley: "Zoals wat?"

Kathy: "Nou… hoe ik mezelf moet verdedigen."

Kimberley: "En wanneer heeft hij je dat geleerd?"

Kathy: "Nou als jij en Tante Marloes mysterieus verdwijnen verveel ik me wel eens. En papa ook…"

Kimberley: "En dus heeft hij… DUO!"

Ondertussen in de kamer ernaast:

Marloes: "Ik snap het niet."

Nina: "Maar ze deden heel gemeen tegen ons."

Marloes: "Dat bedoel ik niet! Hoe kan het dat Kathy weet hoe ze er iemand van langs moet geven en jij niet?" (competitief ingesteld)

Nina: "Papa zegt dat meisjes niet horen te vechten. We lossen alles op met woorden."

Marloes: "Ja dat deed Relena ook. Look what it got her…"

Nina: "Wie is Relena?"

Marloes: "Eh… dat leg ik je wel een keer uit. Ga maar verder spelen. Ik moet even een woordje met je vader wisselen."

Nina: "Waarover dan?"

Marloes grijnst: "Als je vader je niet leert vechten, doe ik het wel. Ik ben ook militair geweest!"

En ze marcheert de kamer uit.

-

Na stevige woordenwisselingen tussen de getrouwde koppels (waarvan iedereen kon meegenieten, en ook van wat er daarna gebeurde, ahem… Misschien moeten we de ruimtes geluidsdicht maken), wist Nina ook hoe ze iemand moest vloeren. Nadat ze dit, net als Kathy, op school gedemonstreerd had, werden ze nooit meer lastig gevallen.

Onverwacht bezoekje van Vie + eekhoorn:

Kimberley: "Waarom heb je hem eigenlijk meegenomen?"

Vie: "Hij is in mijn tas gekropen."

Eekhoorn Treize: "Dans! Dans! Dans!"

Marloes: "Waar heb ik dat eerder gehoord?"

Kimberley: "Treize zit in die eekhoorn."

Marloes: "Wat? Dat meen je niet!"

Nina komt de kamer binnen en ziet de wonderwenkbrauw eekhoorn: "Oeh mama! Hij is zo lief! Mag ik hem houden?"

Kimberley en Marloes in koor: "NEE!"

Vie: "Je mag wel op hem passen tot we terug zijn."

Nina grist de eekhoorn van tafel. Treize zijn ogen poppen bijna uit hun kassen en hij begint vreemde piepgeluidjes te maken.

Nina: "JEEJ! Nu ga ik hem mijn poppenkleertjes laten passen!"

Vie: "Zullen we gaan?"

Kimberley: "Ja. Kom mee."

Zij en Marloes nemen Vie mee naar de kamer waar ze net vandaan kwamen.

Vie: "Ik dacht dat we naar het winkelcentrum gingen."

Marloes: "Wij weten een veel betere plek."

Ze begint wat coördinaten in te typen. Even later verschijnt er een zwart gat dat de drie vrouwen opslokt. Het volgende moment staan ze in een andere wereld.

Vie: "Waar zijn we?"

Marloes: "Hehe… Card Captor Sakura."

Vie: "Serieus?"

Kimberley: "Waar denk je anders dat die schattige jurkjes vandaan komen?"

Marloes: "Daar komt ze!"

Ze verschuilen zich achter een paar bosjes en zien Sakura aan komen lopen. Ze draagt, zoals altijd, een ontzetten schattig outfitje.

Kimberley: "Deze keer is ie voor Kathy, toch?"

Marloes: "Jep!"

Kimberley: "Okidokie!"

Ze pakt een zendertje uit haar zak en drukt op een knopje. Het volgende moment bevriest de tijd in Card Captor Sakura. Kimberley en Marloes springen uit de bosjes en storten zich als een stel wilden op de bevroren Sakura. Vie slaat alles gade vanuit de bosjes. Ze is stom verbaasd. Kimberley en Marloes trekken de kleding van Sakura uit, van haar schattige hoedje tot haar schattige schoentjes. Vervolgens trekken ze haar een joggingpakje aan (ze zijn nog wel zo aardig om haar niet in haar ondergoed achter te laten). Als ze klaar zijn stormen ze terug naar de bosjes en pakt Marloes een apparaatje uit haar zak. Ze drukt op de rode knop in het midden van het toestel. Er verschijnt een groot gat. Als ze even later weer in het huis van Kimberley en Marloes staan wil Vie toch wel iets weten.

Vie: "Hoeveel van die machines hebben jullie eigelijk?"

Marloes: "Geen idee. Ik heb ooit een apparaat van Bulma gestolen die alles kopieert."

Vie: "Bulma? Die van Dragonball?"

Kimberley: "Uitermate handige vrouw."

Marloes: "Die nu een aantal machines mist, hehehe…"

Kimberley legt de kleding die ze gejat hebben van Card Captor Sakura neer bij een andere machine die ook in de kamer staat.

Kimberley: "Vie, wil je ook een kopie van het pakje?"

Vie: "Ja doe maar."

Marloes zet de machine aan en legt de pakjes op een lopende band. De pakjes verdwijnen in de machine en even later begint hij kopieën van de pakjes uit te spugen.

Vie: "Wat doe je met al die pakjes?"

Marloes: "We hebben onze eigen kledinglijn die we verkopen via eBay."

Vie: "Juist…"

Vie had allang door dat haar twee vriendinnen niets veranderd waren…

Na de hele rits pakjes verkocht te hebben waren Kimberley en Marloes weer een miljoentje rijker. Dit geld spendeerden ze aan boeken, animes, een uitbreiding van hun toch al uit de kluiten gewassen huis en nog meer boeken. En een kooi voor die verdomde eekhoorn die Vie vergeten was mee terug te nemen naar de Yu-Gi-Oh wereld. Hoewel de eekhoorn nu wel behoorlijk klaagde dat hij het bij Vie beter had. Tja, van Vie hoefde hij niet te verwachten dat ze hem in poppenkleertjes hees.

Vlak voor de elfde verjaardagen van Nina en Kathy:

Marloes: "Ik zei toch dat je hier niet mocht komen!"

Nina kijkt haar woest aan. En de kwade blik die ze haar moeder geeft laat haar bijzonder veel op haar vader lijken. "Maar jij-"

Marloes kapt haar af: "IK mag hier komen. Jij niet."

Nina: "Maar ik wil weten wat er zich in dit deel van het huis bevind."

Marloes: "Er is hier niets! Als je vader hoort dat je geprobeerd hebt om in te breken in dit deel van het huis geeft hij je een week huisarrest."

Nina: "Dat doet hij toch niet!"

Marloes: "Wil je wedden?"

Nina: "Ik vind het niet eerlijk!"

Marloes: "Het leven is niet eerlijk! En nu naar je kamer!"

Nina gaat stampvoetend naar haar kamer. Kimberley komt vanuit de woonkamer aanlopen.

Kimberley: "Misschien moeten we nog wat extra sloten op de deur doen."

Marloes: "Heero heeft haar veel te veel geleerd. Extra sloten zullen haar niet tegenhouden. En Kathy ook niet."

Kimberley kijkt naar de deur die toegang geeft tot een speciale vleugel van het huis. Het is een soort appartement met verschillende kamers: een Animekamer, de kamer met de kopieermachine en de animemachine en het hoofdkwartier van hun 'eigen' kledinglijn. De vleugel is verboden toegang voor hun dochters. Ze zijn als de dood dat de meiden ooit ontdekken dat de animemachine hun naar allerlei werelden kan sturen. Als ze ooit op pad zouden gaan konden ze verdwalen, of erger: nooit meer terugkomen. En dat was waarom het appartement verboden toegang is.

Ondertussen:

Nina en Kathy zitten samen op Nina's kamer.

Nina: "Het is niet eerlijk!"

Kathy: "Maar waarom wil je zo graag weten wat daar is?"

Nina: "Omdat ze er zo stom geheimzinnig over doen. Ik zweer je dat ik er ooit achter zal komen."

Kathy: "Voorlopig nog niet. Ze gaan vast weer beveiligingsmaatregelen treffen."

Nina: "Alsof die ons tegen houden. Vraag jij je nooit af hoe het kan dat wij zoveel vechttechnieken weten enzo?"

Kathy: "Ik vecht niet meer met klasgenoten."

Nina: "Daar gaat het niet om. Hoe weten mijn vader en jou vader hoe ze zo moeten vechten?"

Kathy: "Ik maak me er niet zo druk over. Laten we het nou maar vergeten."

Nina: "Ooit zal ik er achter komen!"

-

Laten we zeggen dat de meiden er inderdaad ook achter gekomen zijn. Maar hoe… dat bewaren we voor het volgende hoofdstuk!

- Eind hoofdstuk 1 -

Marloes: "Zo… Dat was nogal wat!"

Kimberley: "Ja. Ik ben blij dat we zo op het vliegtuig stappen. Maar moeten we nu echt naar Transilvania?"

Marloes: "Wat is daar mis mee?"

Kimberley: "Vampieren…"

Marloes: "Laten we hopen dat Bakura daar bang van is. Goed. De vraagjes:

Zullen Kathy en Nina ooit uitvinden wat we voor hun verborgen houden?

Wat voor avontuur zullen zij beleven?

En hoe zal het met Eekhoorn Treize aflopen?

Dat lees je de volgende keer in de Animemachine 4!"