Als ik een ding doe zal alles veranderen en dan is er geen terug weg.

Dagen gaan door en de seconden verstrijken. Als een nachtmerrie voel mijn hart verdwijnen in het duister. Ik vergeet mijn hart en ziel. Ik voel niks ander dan pijn en verdriet. Maar ik kan je niet vertel hoe ik me voel. Dus ik probeer de pijn en het verdriet weg te stoppen. Ik zie niet anders dan de nacht niet anders dan een gevoelloze leegte. Je kan me vertellen wie jij bent en wat je doet. Maar je woorden raken me niet en zal zeker ook mijn hart zal het nooit raken. Verteld me wie ik ben vertel me wie ik was. Zal de morgen ooit komen en kan ik de plek vinden waar ik weer in het licht kan lopen? Doe ik mezelf pijn moet ik blijven of moet ik gaan? ben ik vergeten hoe?of wist ik het nooit?. Alle mensen die ik zie begrijp ik niet. Ik leef in een droom kan niet losbreken voel niks anders dan pijn en ik weet dat ik nooit weer vrij zal zijn. Als ik huil in de nacht of huil in de regen. Maakt het dan nog uit? Zal er ooit een weg terug zijn in het licht? Kan je me vertellen wie ik ben? en waar ik ben? Ik ben vergeten hoe ik moet slapen. En als me dat dan lukt zal ik dan ooit weer mijn ogen open kunnen doen.