Hallo daar mensen!

Ik ben terug, met de sequel op Live Goes On.

Tijdens één van de laatste hoofdstukken die ik heb geplaatst heb ik jullie verteld over de twee nieuwe verhaallijnen: de stemmen die Rachel hoort en haar ex uit Frankrijk. Haar ex is trouwens niet oc, zoals jullie waarschijnlijk al hebben gemerkt door het feit dat het dit keer een crossover is.

Ik kreeg het idee eigenlijk een beetje nadat ik AllyDLV's Shattered had gelezen. Toen had ik deze al klaar maar het was toen geschreven met een oc. Die oc's naam was Nick geweest. Nadat ik Shattered dus had gelezen, heb ik een aantal dingen veranderd en dit is de uitkomst.

Voor nu alleen nog even een trailer want ik ben erg benieuwd hoe de lezers van New Girl in Town en Live Goes On reageren op deze nieuwe wending.

Ik heb deze trailer trouwens geschreven terwijl ik luisterde naar de muziek van Brand X Music - All or Nothing. Ik hoop dat het een beetje gelijk loopt. Ik dacht van wel. Ik vond het trouwens erg goed passen, die muziek bij deze trailer.

Laat me dus weten wat jullie denken en ik zal waarschijnlijk woensdag het eerste hoofdstuk plaatsen van When The Past Catches Up. Iets om naar uit te kijken dus.

Ik vroeg me ook af, nu duidelijk is geworden dat er drie keuzes zullen zijn voor Rachel, wie jullie hopen dat ze gaat kiezen?

Ook zou ik het erg leuk vinden als jullie me zouden vertellen wat jullie, na de trailer, het nieuwsgierigst heeft gemaakt. Wie wie is en wat bedoelt word.

Review alsjeblieft en luister terwijl je dit leest naar Brand X Music - All or Nothing. Ik zal een link ervan op mijn profiel plaatsen onder het kopje When The Past Catches up. Het maakt het iets spannender. Geloof me.

Veel leesplezier.

XxX Emmetje


Een groen bos lag in de schaduw van hoge bergen. Het was er stil en niets bewoog er. Het was er veel te stil.


'Lief dagboek –'


Rachel Grey omhelsde dolblij een oudere man en vrouw. 'Wat doen jullie hier?!'


'– het is bijna acht jaar geleden dat ik voor het laatst in een dagboek heb geschreven.'


Rachel stond tegenover een vrouw met een lichtgekleurde huid, lang bruin haar en groene ogen op een open veld met stenen om hen heen. Het leek haast wel Stonehenge. Beide vrouwen droegen korte, witte jurken.


'Ik hoor stemmen. In mijn hoofd. Die ik niet ken.'


Rachel zat geknield naast het bed van Jacob black. Hij lag daarin met zijn arm en bovenlichaam in het verband verwikkeld. Hij leek in pijn te zijn en er stonden bij haar tranen in de ogen.

'Ik weet niet eens meer zeker wie ik ben.'

'Je bent Rachel Grey: mijn beste vriendin en het meisje op wie ik verliefd ben.'


Jane, Alec, Demetri en Felix kwamen door een dichte mist op een open plek afgelopen.


Jacob pakte Rachels handen vast en keek haar smekend aan. 'Je hoeft niet te verhuizen voor mij. En je hoeft ook niet te veranderen of vaarwel tegen iemand te zeggen. Je zou niet voor mij weg hoeven te gaan.'

Rachel schudde haar hoofd met een gekwelde blik op haar gezicht.


Rachel staarde geschokt naar een jonge man met zwart haar en blauwe ogen die niet ver bij haar vandaan stond. 'Damon?'

'Hallo, Rachel,' zei de jonge man terwijl er een scheve glimlach naar zijn lippen trok.


'Ik kan haar keuze niet veranderen maar ik zweer dat als ze voor je kiest en je haar weer zo zult pijn doen dat ik dan niet zal stoppen tot ik je heb gevonden en aan stukken heb gescheurd. Al is het het laatste wat ik doe.'


De jonge man met het zwarte haar stond voor Rachel met een bezorg de blik in zijn ogen. 'Bedenk wel dat dit allemaal veel groter word als je gelijk blijkt te hebben. Dit zou dan allemaal zijn opgezet voor één persoon.'

'Besef wel dat ik die persoon ben.'


Victoria sprong uit het bos over een rivier en landde aan de andere kant van de oever op een enorme steen waarna ze met een ruk om keek. Haar rode ogen stonden vol lust naar wraak.


Jane keek naar de jonge man. 'Mr Salvatore. Het is al een tijdje geleden.'

'Helaas nog niet lang genoeg,' was zijn kille antwoord.


'Het is niet het New Born leger waar je je zorgen om moet maken, Rachel,' zei een vrouw die sprekend op Rachel leek alleen dan met een rodere kleur over haar haar heen. 'Ik wou dat dat de enige bedreiging was.'


Rachel keek smekend naar de jonge man voor haar. 'Jasper zei dat ik kon helpen.'

'Jasper heeft je niet gezien op die avond zoals ik je toen heb gezien,' was zijn antwoord met een gekweld gezicht.


Rachel lag lijkbleek op de grond in het bos. Haar handen waren tegen haar zij aangeduwd. Bloed gleed door haar vingers heen en drupte op de grond.


'Ik ben geen lafaard en ik ben niet zwak.'


'Waarom kun je niet gewoon zien en toegeven dat we een band hebben?' vroeg Jacob kwaad aan Rachel. Die drukte een hand tegen haar ogen aan om te voorkomen dat hij zou zien hoe hoog de tranen zaten.


Rachel was tegen de jonge man aan het vechten en haalde in rap tempo uit naar hem met gebalde handen. Hij ontweek echter iedere aanval die ze op hem af gooide.


'Ik probeerde je te beschermen,' zei Edward Cullen tegen Rachel die voor hem en Jacob stond.

'Door haar niet de waarheid te vertellen?' vroeg de jonge man die achter Rachel stond. 'Ik weet niet hoe jij haar probeert te beschermen maar tot nu toe werkt deze manier niet echt goed aangezien ze bijna vermoord werd.'


DE LAATSTE KEUZE MOET GEMAAKT WORDEN


Rachel lag op haar bed en keek naar Angela Weber. 'Mijn hoofd is nogal op hoofd gebracht.'

Angela gaf haar een alwetende glimlach. 'Ah. Boy trouble.'


DRIE KEUZES


Edward Cullen ging op één knie. 'Rachel Grey, ik beloof om iedere moment van voor altijd van je te houden. Zou je me de bijzondere eer geven door met me te trouwen?'


Jacob stapte op Rachel af. 'Je moet weten dat ik verliefd op je ben. En ik wil dat je mij kiest in plaats van één van hen.'


De jonge man keek naar Rachel die hem vragend aankeek. 'Ik denk dat je die keuze helemaal zelf moet maken. Natuurlijk wil ik graag dat je voor mij kiest. Ik zou liegen als ik zeg dat het me niet zo raken als je me nogmaals zou afwijzen.'


ÉÉN HART


'Ik ben het zat dat jullie iedere keer met elkaar aan het vechten zijn alleen maar vanwege mij! Ik ben geen prijs in de loterij!'


HET LAATSTE GEVECHT IS AANGEBROKEN


Rachel staarde met grote ogen in twee paar zwarte, hongerige ogen van Victoria en nog een andere Vampier. Er verscheen angst in haar ogen toen ze keek naar de jonge man die de twee Vampiers allebei vast hielden en op de grond dwongen te blijven.


Rachel stond in een bos en draaide zich met een ruk om. Het was nacht maar de doodsbange uitdrukking op haar gezicht was toch te zien.


De jonge man was aan het vechten met Victoria terwijl Rachel op een afstand stond te kijken. Doodsangst was over haar hele gezicht verspreid.


EN GEHEIMEN WORDEN ONTHULT


'Het is mijn schuld dat je een weerwolf bent.'


'Vertel me de waarheid, Jane. Was wat ze me vertelde de waarheid?'


De jonge man trok Rachel achter zich. Ze stonden allebei in de sneeuw en de jonge man keek erg gespannen. 'Je grote roodharige vriendin is op weg hierheen.'

Rachel klampte zich aan zijn arm vast terwijl paniek op haar gezicht verscheen. 'Hoe heeft ze ons gevonden?'


'Hoeveel van mijn voorouders hebben jullie vermoord alleen maar omdat ze weigerden zich bij jullie aan te sluiten?'


Rachel gilde het uit. 'Jacob!'


WHEN THE PAST CATCHES UP


De jonge man keek Rachel wat ongemakkelijk aan. 'Ik wil je niet nogmaals zo zien als toen ik je in het bos vond.'