2112

Autor: Lyna SH

Tłumacz: Toroj

Zgoda na przekład i publikację: otrzymano

Fandom: Sherlock BBC
Postacie: John Watson / Sherlock Holmes, Gregory Lestrade, Mike Stamford, Molly Hooper, Mycroft Holmes (na trzecim planie), James Moriarty (na trzecim planie)
Oznaczenia: NC-17, slash, angst, drama, fantastyka, psychologia, filozofia, PWP, POV, AU, śmierć postaci, gwałt, niecenzuralne słownictwo

Liczba części: 43

Opis: W 2112 roku świat znajduje się na krawędzi wojny jądrowej. John Watson, przechodzący trening w MI5, spotyka Sherlocka Holmesa.

Od autorki:
Dziękuję Isoflurane za ogromną pomoc przy napisaniu „2112", wytyczanie marszrut dla bohaterów w Londynie i nieustanne wyjaśnienia czym się różni afiksja od hipoksji.

Epizod I

BLETCHLEY, WIELKA BRYTANIA

Świat, w którym żyję, znajduje się w stanie Trzeciej Wojny Światowej. Przez jakiś czas stosunkowo spokojnymi regionami była część Afryki, Australia i Ameryka Południowa. Jednak państwa, położone na tych terytoriach, ostatecznie zostały zmuszone do opowiedzenia się po tej czy tamtej stronie. Tak więc na Ziemi nie ma już bezpiecznego miejsca, bez ryzyka stania się ofiarą działań wojennych lub aktu terroryzmu. Wojna trwa wszędzie. Wszyscy biją się ze wszystkimi. Ostatnim krokiem będzie prawdopodobnie użycie broni jądrowej. To się wydarzy, jestem pewien. Ludzkości pozostało jedynie żałośnie czekać, kiedy to się stanie.

W danym momencie wiadomo, że rakiety jądrowe Korei Północnej, Iranu i Pakistanu są wycelowane w co większe miasta Europy Zachodniej i USA. Powstanie silnych arabskich państw i nowego mocarstwa, Chin, spowodowało zniknięcie takich krajów jak Izrael i Japonia. Po zakończeniu wojny chińsko-japońskiej Pekin zaczął rościć pretensje do terytoriów rosyjskich. Totalitarna Rosja jest w stanie zimnej wojny z Chinami. Granice zamknięte. Jednak Rosja faktycznie już utraciła Daleki Wschód i regiony przygraniczne, zasiedlone przez Chińczyków. Rządy wszystkich krajów Europy i USA zamknęły granice dla emigrantów. Jednak to zostało zrobione zbyt późno: z powodu masowego napływu uchodźców Zachodnia Europa jest już niemal całkowicie muzułmańska. Tutaj, w Anglii, prawie każdego dnia odbywają się ter-akty. To stało się codziennością. Nie ufamy już obywatelom swojego kraju. Jesteśmy owładnięci strachem. To przypomina paranoję: jeśli jesteś muzułmaninem, jeżeli jesteś przyjacielem lub sąsiadem muzułmanina – jesteś podejrzany. Wywiad i kontrwywiad pracuje na podwyższonych obrotach. Wciąż brakuje im kompetentnych pracowników. Brytyjczycy gotowi są bronić swego świata do ostatniej kropli krwi. Tak więc…

Nazywam się John Watson. Jestem lekarzem wojskowym, chirurgiem, do niedawna kapitanem Piątego Pułku Strzelców Northumberlandzkich armii Jego Wysokości. Mój pułk już nie istnieje. Została jedynie garstka ocalałych, wśród których jestem i ja. Kilka miesięcy temu zostałem ranny i ewakuowany z Afganistanu do Londynu. To mnie uratowało. Przegraliśmy.
Wielka Brytania skapitulowała. Wojska sojusznicze zostały kompletnie unicestwione. Wszyscy moi przyjaciele zginęli.

Moja siostra Harriet zginęła od ran, otrzymanych podczas ataku terrorystycznego w londyńskim metrze. To się stało dwa lata temu. Byłem wówczas w Afganistanie. Teraz nie mam nikogo.
Nie należę do tych, którzy będą pokornie czekać na swoją kolej, kiedy cały świat się wali w gruzy. Kiedy Mike Stamford, mój kolega i dawny przyjaciel z uniwersytetu, opowiedział mi o tym, że MI5[1] rozpaczliwie potrzebuje dobrych pracowników, nie namyślałem się. Mike pracuje dla spec-służb, działa w jakimś medycznym programie, związanym z badaniem aktywności mózgu. Mike zawsze był twardym orzechem do zgryzienia, a już mnie na pewno nie oszuka jego wygląd typowego mieszczucha.
Za poręczeniem Stamforda zostałem przedstawiony bezpośrednio kierownikowi programu przygotowania pracowników MI5. Moje kwalifikacje i opis przebiegu służby zrobiły na nim wrażenie, więc natychmiast, bez sprawdzania, zaproponowano mi wyjazd do placówki treningowej w Bletchley – niewielkim mieście, leżącym w dość spokojnej centralnej Anglii. Szybko się spakowałem, zamknąłem mieszkanie Harriet (a raczej teraz już moje) i zdecydowanie zostawiłem za sobą Londyn. Mnie i innych kandydatów zakwaterowano w Bletchley Park.[2] Nie mogłem nie być z tego dumny. Legendarny budynek, który przez długi czas istniał jako muzeum, uosabiając sławę brytyjskiego narodu, został odrestaurowany, zmodernizowany i ponownie ożył. Przed nami wystąpił generalny dyrektor MI5 – nie mniej legendarny niż Bletchley Park – Mycroft Holmes, w którego rękach obecnie skupiła się odpowiedzialność za bezpieczeństwo naszego kraju. Jeden z najbardziej wpływowych ludzi w Anglii i nawet w całym zachodnim świecie, sir Holmes okazał się zupełnie nie taki, jak go sobie wyobrażałem. Zresztą nie ma to związku z moją historią. Gdybym mógł, na zawsze wyrzuciłbym to nazwisko z pamięci. Gdybym tylko mógł zapomnieć…

Nie mam nawet czterdziestu lat, ale wiem, że koniec jest bliski. Wszystko zaczęło się w Bletchley. A teraz moje życie dobiega końca. I kończy się ono zupełną, bezsprzeczną katastrofą. Pozostaje mi tylko się modlić, żeby wszystko rozstrzygnęło się jak najprędzej.


[1] MI5 - oficjalnie Służba Bezpieczeństwa (Sesurity Servise). Państwowy resort brytyjskiego kontrwywiadu. W zakres obowiązków MI5 wchodzi obrona narodowego bezpieczeństwa Zjednoczonego Królestwa przed organizowanymi w ukryciu zagrożeniami. Takimi jak: terroryzm, szpiegostwo i rozpowszechnianie broni masowego rażenia.

[2] Bletchley Park - znany także jako Station X – willa, położona w mieście Bletchley, w historycznym i szacownym hrabstwie Buckinghamshire w centrum Anglii. W okresie II Wojny Światowej w Bletchley Park mieściło się główny oddział szyfrów Wielkiej Brytanii – Rządowa Szkoła Kodów i Szyfrów ( Government Code and Cypher School, GC&CS), później znanej jako Rządowa Centrala Łączności (Government Communications Headquarters). Tutaj łamano szyfry i kody państw Osi (Niemcy, Włochy, Japonia i in.) i co najbardziej znaczące, tutaj właśnie została zaplanowana operacja „Ultra", nastawiona na deszyfrację wiadomości „Enigmy".